Erika Blanc

Erika Blanc — Biografija

Erika Blanc jedno je od poznatih lica italijanskog žanrovskog filma od sredine 1960-ih; pravo ime joj je Enrica Bianchi Colombatto. Poznata je po evropskim horor filmovima koji su stekli kultni status i po liku u filmu Io, Emmanuelle (1969), po kojem se spominje kao prva fiktivna Emmanuelle. Glumica koja radi na platnu i na sceni ponovo je privukla pažnju 2000-ih filmovima Ferzana Özpeteka, a 2020. vratila se na platno filmom Guests in a Villa.

Karijeru je počela 1965; rođena u Gargnanu, u prvim godinama pojavljivala se u gotičkom hororu (La vendetta di Lady Morgan, 1965), špijunskom filmu (Agent 077: Mission Bloody Mary) i evropskim kriminalističkim filmovima (Kommissar X - Drei blaue Panther). U drugoj polovini šezdesetih postala je prepoznatljiva u špageti vesternima (Django Shoots First, Halleluja for Django, One Thousand Dollars on the Black). Njeni istaknuti horor radovi bili su The Third Eye, Kill, Baby, Kill, So Sweet... So Perverse, The Night Evelyn Came Out of the Grave, The Red Headed Corpse i Mark of the Devil Part II. Sedamdesetih je igrala i u filmovima kao što su Long Arm of the Godfather, Tony Arzenta, The Stranger and the Gunfighter i Eye of the Cat; zatim su uslijedili La portiera nuda (1976) i Io tigro, tu tigri, egli tigra (1978).

Kasnije je u Özpetekovom filmu Cahil Periler (2001) igrala Antonijinu majku, a u filmu Kutsal Yürek (2005) alkoholičarku Mariju Claru; te uloge opisuju se kao male, ali intenzivne. U filmu Adored (2003) utjelovila je baku.