Posljednji poljubac (L'ultimo bacio) (prevedeno)

Son Öpücük (L'ultimo bacio) je italijanska komedija-drama iz 2001. s elementima romantične komedije, za koju je scenarij napisao i koju je režirao Gabriele Muccino. Film, snimljen nakon filma Come te nessuno mai, koji je Muccina učinio poznatim u njegovoj zemlji, naišao je na veliki odjek u Italiji i osvojio pet nagrada David di Donatello, tri Nastro d'argento i nagradu publike za svjetski film na festivalu Sundance. Film u produkciji Fandanga počeo je da se prikazuje u Italiji 2. februara 2001, a u Turskoj 26. septembra 2003.

U središtu priče je grupa prijatelja koji pred tridesetu počinju sumnjati u izbore koje su smatrali konačnim. Carlo (Stefano Accorsi) je muž Giulije (Giovanna Mezzogiorno), koja očekuje bebu, ali se nikako ne može uklopiti u bračni život. U njega se zaljubljuje mlada Francesca (Martina Stella, u svojoj prvoj filmskoj ulozi). Giulijina majka Anna (Stefania Sandrelli) nesrećna je u tridesetogodišnjem braku i razmišlja o razvodu. Carlove prijatelje Adriana, Paola, Alberta i Marca tumače Giorgio Pasotti, Claudio Santamaria, Marco Cocci i Pierfrancesco Favino. Svi su bačeni između ljubavi, prevare i odgovornosti; film ovu krizu tumači kao sindrom Petra Pana današnjeg muškarca, odnosno strah da će, pod teretom obaveza, propustiti pravi smisao života.

Pjesma po kojoj film nosi ime djelo je Carmen Consoli; sicilijanska umjetnica pojavljuje se i u kratkoj ulozi. Film traje 115 minuta i snimljen je na italijanskom jeziku. Muccino je 2010. režirao nastavak Baciami ancora. Američka adaptacija The Last Kiss iz 2006, koju je Tony Goldwyn snimio sa Zachom Braffom i Rachel Bilson, iako je preuzela većinu scena, prema mišljenju mnogih kritičara nije uspjela uhvatiti tugu originalnog filma.