Le Roi danse

Le Roi danse

Film · 2000 · 15 kişi

Belçikalı yönetmen Gérard Corbiau'nun kostümlü dönem filmi Le Roi danse, İngilizce adıyla The King Dances, 2000'de çekildi. Fransa, Belçika ve Almanya'nın ortak yapımı olan film, hem müzikal hem biyografik özellikler taşır ve yaklaşık 108 dakika sürer. Senaryoyu Ève de Castro, Corbiau ve Didier Decoin yazdı. İspanyolca dağıtım adı La pasión del rey, Almanca adı Der König tanzt'tır. Film üç César adaylığı aldı.

Öykü, besteci ve dansçı Jean-Baptiste Lully'nin XIV. Louis'nin sarayındaki kariyerini ve krala yakınlığını anlatır. Film Lully'yi özgür ruhlu biri olarak çizer ve onu, erken Aydınlanma çağının bir figürü olarak sunulan kralın Katolik kilisesi çevreleriyle çatışmalarında doğal bir müttefik olarak gösterir. Hikâye, Lully'nin krala bağlılığının yanında Molière ile arkadaşlığına ve besteci Robert Cambert'le rekabetine de yer verir. Lully'yi Benoît Magimel, Molière'i Tchéky Karyo oynar; kadroda ayrıca Boris Terral, Cécile Bois, Claire Keim, Johan Leysen, Jacques François, Philippe Brizard, Vincent Grass, Caroline Veyt ve Ingrid Rouif bulunur.

Film, müzik tarihçisi Philippe Beaussant'ın 1992'de yayımlanan Lully biyografisi Lully ou le musicien du soleil'den uyarlanmıştır.

YönetmenGérard Corbiau

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Tchéky Karyo Tchéky Karyo Oyuncu · 72 yaşında vefat etti Philippe Brizard Oyuncu · 87 yaşında vefat etti Benoît Magimel Boris Terral Caroline Veyt Cécile Bois Claire Keim Idwig Stéphane Ingrid Rouif Johan Leysen Jacques François Guy Pion Jean-Louis Sbille Serge Feuillard Vincent Grass

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Müzikal ve biyografik öğeleri birleştiren bir dönem filmi için en büyük sınav, müziği ve dansı hikâyenin içine yedirebilmek; Corbiau'nun filmi bu konuda iddialı. Lully'nin besteci ve dansçı kimliği, saray sahnelerini durağan bir kostüm gösterisinden çıkarıp hareketli bir anlatıya dönüştürme fırsatı veriyor. Üç César adaylığı, yapımın bu özenle karşılık bulduğunu gösteriyor. Ne var ki biyografi filmlerinin tanıdık sorunu burada da var: Molière'le dostluk, Cambert'le rekabet ve Kilise'yle çatışma gibi pek çok hat aynı anda açılıyor ve hepsine eşit derinlik verilemiyor. Barok müziğe ilgisi olanlar için yine de nadir görülen türden bir yapım.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Film, XIV. Louis'yi erken Aydınlanma'nın bir figürü gibi, Lully'yi de Katolik çevrelerle çatışmalarında onun doğal müttefiki olarak sunuyor. Bu, tarihten çok bir yorum: mutlak bir monarkı ilerici bir figür olarak okumak, seyircinin dikkatle yaklaşması gereken bir tercih. Yine de film, sanatın saraydaki işlevini, yani müziğin ve dansın bir hükümdarın çevresinde nasıl bir yakınlık ve güç meselesine dönüştüğünü düşünmek için ilgi çekici bir pencere açıyor. Musikolog Philippe Beaussant'ın Lully biyografisine dayanması, dönemin müzik dünyasına dair arka plana ayrıca bir ağırlık katıyor.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Saray, müzik ve dans: ilk bakışta ailece izlenecek bir kostümlü film gibi görünüyor. Ama Lully burada çapkın bir figür olarak çiziliyor ve Kilise'yle çatışmalar hikâyede önemli yer tutuyor. Konular daha çok yetişkinlere hitap ediyor. Klasik müzik seven gençler ve büyükler için ilgi çekici olabilir; küçük çocuklar için ise ağır kalır.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar