Biyograficim
2019, After the Fall of New York

2019 - Dopo la caduta di New York

Film · 1983 · 10 kişi

Nükleer sonrası bir dünyada geçen aksiyon ve bilimkurgu filmi 2019, After the Fall of New York (İtalyanca özgün adı 2019 - Dopo la caduta di New York), 1983'te çıkan bir İtalyan-Fransız ortak yapımıdır. Sergio Martino filmi yönetmiş ve senaryosuna katkıda bulunmuştur; yönetmen "Martin Dolman" takma adıyla da anılmıştır. Film, John Carpenter'ın Escape from New York yapımından etkilenerek çekilmiş ve İtalya'da 22 Temmuz 1983'te Medusa Film aracılığıyla gösterime girmiştir. Bu damarın İtalyan örneklerinden biri olarak anılır.

Hikâye, bir nükleer felaketin üzerinden yirmi yıl geçtikten sonra başlar. Radyoaktif serpinti insanlığı kısırlaştırmıştır; hayatta kalanlar Eurak topluluğu ve asi Federasyon olarak ikiye bölünmüştür. Federasyon, Parsifal adlı paralı askere (Michael Sopkiw) dünyadaki son doğurgan kadını bulup kurtarma görevini verir. Kadın Eurakların elindedir; bu yüzden Parsifal'ın harabeye dönmüş New York'a fark edilmeden sızması gerekir. Kadroda Valentine Monnier, Anna Kanakis, George Eastman ve Edmund Purdom, ayrıca Romano Puppo, Paolo Maria Scalondro ve Serge Feuillard yer alır.

Yapımcılığını Luciano Martino'nun, müziğini Guido De Angelis'in üstlendiği film, yaklaşık 91 dakika sürer. Senaryoda Ernesto Gastaldi'nin de adı geçer.

YönetmenSergio Martino
Yapım ŞirketiMedusa Film

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

George Eastman George Eastman Oyuncu · 83 yaşında vefat etti Edmund Purdom Edmund Purdom Sinema oyuncusu · 1924 – 2009 Michael Sopkiw Anna Kanakis Romano Puppo Paolo Maria Scalondro Valentine Monnier Gilberto Galimberti Serge Feuillard Jacques Stany

Kadrosu ortak yapımlar

Yönetmenin diğer yapımları

Farklı gözlerle

Aksiyon ve Gerilim Meraklısı Temposu, gerilimi ve sahneleri önde tutan, yavaş dramalara sabrı az bir bakış.

Nükleer felaketten sonra yıkık bir New York, gizlice içeri sızması gereken paralı bir asker ve dünyadaki son doğurgan kadın: kurgu tam bir tür filmi tarifi. Görev odaklı yapı sayesinde hikâye hedefini kaybetmiyor. Seksenlerin İtalyan kıyamet sonrası filmlerini seviyorsan eğlenceli bir gece vaat ediyor; ama bugünün büyük bütçeli aksiyonlarıyla kıyaslarsan setler ve efektler mütevazı kalabilir.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Film, John Carpenter'ın Escape from New York'unun etkisi altında yapılmış ve bu etki her adımda hissediliyor. İtalyan tür sinemasının o yıllardaki başarılı yabancı filmleri hızla kendi pazarına uyarlama geleneğinin tipik bir ürünü. Sergio Martino'nun 'Martin Dolman' takma adıyla da çalışması, uluslararası pazara göre biçimlenen bu endüstrinin kimliğini özetliyor. Senaryoda Ernesto Gastaldi'nin de adının geçmesi, deneyimli bir tür ekibinin elinden çıktığını gösteriyor. Ama özgün bir vizyon arayan biri için film, ilham kaynağının gölgesinden çıkamıyor; kahramanın Parsifal adıyla kurulan mitolojik göndermenin vaat ettiği derinlik de bence pek karşılık bulmuyor.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Filmin kıyamet sonrası dünyası, seksenlerin başındaki nükleer savaş korkusunu doğrudan yansıtıyor. Radyasyonun insanlığı kısır bıraktığı fikri, felaketi yalnızca bir yıkım olarak değil, geleceğin kendisinin yitirilmesi olarak düşünmesi bakımından dikkat çekici. Hayatta kalanların Eurak toplumu ve asi Federasyon olarak iki kampa ayrılması da bloklara bölünmüş bir dünya algısının yansıması gibi okunabilir. Ne var ki film bu fikirleri derinleştirmek yerine macera için bir zemin olarak kullanıyor; son doğurgan kadının kurtarılacak bir hedefe indirgenmesi bugünün gözüyle fazlasıyla dar bir bakış.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar