Biyograficim
35 Shots of Rum

35 rhums

Film · 2008 · 13 kişi

Claire Denis, 35 Shots of Rum'u (özgün adı 35 Rhums, Türkçe yayın adı 35 Tek Rom) 2008'de Fransız-Alman ortak yapımı bir drama olarak yönetti. Senaryoyu Denis, Jean-Pol Fargeau ile birlikte yazmıştır; film yaklaşık 100 dakikadır. Dünya prömiyeri Ağustos 2008'in sonunda 65. Venedik Film Festivali'nde, yarışma dışı bölümde yapılmış, yapım Fransa'da 18 Şubat 2009'da, Almanya'da 5 Mart 2009'da vizyona girmiştir. Film özellikle yurt dışındaki eleştirmenlerden iyi not almıştır.

Hikâye, Paris banliyösünde yaşayan Antil kökenli topluluğun içinde geçer ve kızı Joséphine'i tek başına büyütmüş dul bir baba olan Lionel'e odaklanır. Lionel'i Alex Descas, Joséphine'i Mati Diop canlandırır; Nicole Dogué komşu Gabrielle'i, Grégoire Colin ise Noé'yi oynar. Joséphine artık genç bir kadındır ve bir taksi şoförüne yakınlaşır; Lionel'in hayatına da yıllar sonra ilk kez bir kadın girmiştir. Kızının hayatına giren adamın işi için yurtdışına gitmesi gerekince Lionel, aralarındaki bağın kopacağını anlar ve ona kendi yolunu çizmesi için yardım etmeye razı olur. Film, baba-kız ilişkisinin kızın bağımsızlaşma anındaki sessiz sarsıntısını anlatır.

Yapım, Japon yönetmen Yasujirō Ozu'nun filmlerinden güçlü biçimde esinlenmiştir ve işçi sınıfı ile aile bağlarını ele alır. Müziği İngiliz rock grubu Tindersticks yapmıştır; yapımcı Christoph Friedel'dir.

YönetmenClaire Denis
35 rhums

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Grégoire Colin Grégoire Colin Sinema oyuncusu · 51 yaşında Adèle Ado Alex Descas Ériq Ebouaney Ingrid Caven Jean-Christophe Folly Mario Canonge Mati Diop Nicole Dogué Stéphane Pocrain Tony Harrisson Djédjé Apali Adama Niane

Yönetmenin diğer yapımları

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Claire Denis'nin Ozu'dan güçlü biçimde beslendiği hissediliyor ve bu, filmin hem gücü hem de sınırı. Baba ile kızın ayrılık eşiği yüksek sesli bir dram olarak değil, sessiz bir sarsıntı olarak kuruluyor; anlatı olayları açıklamaktan çok gözlemlemeyi seçiyor. Tindersticks'in müziği bu içe dönük tonu destekliyor. Denis ile Jean-Pol Fargeau'nun senaryosu dramatik çatışmayı neredeyse bilinçli olarak geri planda tutuyor; bu ekonomi sabırlı izleyiciyi ödüllendirirken klasik bir olay örgüsü bekleyeni boşlukta bırakabilir. Eleştirmenlerin ilgisi anlaşılır: kendini kanıtlama telaşı olmayan, olgun bir yönetmenin filmi. Yine de Ozu'ya yapılan selam kimi yerlerde Denis'nin kendi sesinin önüne geçiyor.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Film, Paris banliyösündeki Antil kökenli topluluğu bir sorun ya da manşet olarak değil, kendi sıradan hayatının sahibi olarak gösteriyor; bu tercih başlı başına kayda değer. Banliyö sinemada çoğu zaman gerilim ve dışlanmışlıkla anılırken burada işçi sınıfı bir babanın, kızının ve komşularının gündelik bağları öne çıkıyor. Kızını tek başına büyütmüş dul bir babanın onun bağımsızlaşmasını kabullenmesi, göçmen kökenli ailelerde kuşaklar arası geçişin evrensel bir hâlini anlatıyor. Kızın yakınlaştığı adamın işi için yurtdışına gitmesinin hikâyeyi tetiklemesi de işin ve hareketliliğin aile düzenini nasıl değiştirdiğini sessizce hatırlatıyor.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Baba ile kızı arasındaki bağı anlatan sakin bir film. Hızlı olaylar beklemeyin; her şey yavaş ve sessiz bir tempoda ilerliyor. Bu yüzden küçük çocuklar büyük ihtimalle sıkılır. Ama çocuğu evden ayrılmak üzere olan anne babalar burada kendilerinden çok şey bulabilir. Büyümüş gençlerle birlikte izleyip ardından konuşmak için iyi bir seçim.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar