Çakalın Günü

Çakalın Günü

Film · 1973 · 3 kişi

Fred Zinnemann'ın yönettiği Çakalın Günü, Fransız-İngiliz ortak yapımı olarak 1973'te çekilmiş siyasi bir gerilimdir. Frederick Forsyth'in 1971 tarihli aynı adlı romanından Kenneth Ross'un uyarladığı senaryo, Fransız lider Charles de Gaulle'e düzenlenecek bir suikastın titiz hazırlığını ve katille polis arasındaki kedi-fare oyununu anlatır. Film olumlu eleştiriler aldı; süresi 145 dakikadır.

Edward Fox, yalnızca Çakal takma adıyla tanınan profesyonel bir tetikçiyi oynar. Cezayir Savaşı'nın ardından gelen dönemde geçen hikâyede, gizli OAS örgütünün liderleri onu 1963 yazında de Gaulle'ü öldürmesi için tutar. Çakal planını adım adım kurarken Fransız polisi Komiser Lebel'in (Michael Lonsdale) önderliğinde onu durdurmak için harekete geçer. Kadroda Derek Jacobi, Delphine Seyrig, Donald Sinden ve Cyril Cusack da yer alır.

Film, Kurgu dalında Ralph Kemplen'e BAFTA Ödülü'nü kazandırdı; ayrıca en iyi film ve yönetmen dahil beş BAFTA adaylığı, iki Altın Küre adaylığı ve bir Oscar adaylığı aldı. Müziği Georges Delerue besteledi. İngiliz Film Enstitüsü 1999'da onu yüzyılın en iyi İngiliz filmleri listesinde 74. sıraya yerleştirdi. 1997'de Bruce Willis ve Richard Gere'li The Jackal adlı gevşek bir yeniden çevrimi yapıldı.

YönetmenFred Zinnemann
Yapım ŞirketiWarwick Films

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Farklı gözlerle

Aksiyon ve Gerilim Meraklısı Temposu, gerilimi ve sahneleri önde tutan, yavaş dramalara sabrı az bir bakış.

Çakalın Günü klasik anlamda bir aksiyon filmi değil; patlamadan çok hazırlık, kovalamacadan çok sabır var. Edward Fox'un adsız tetikçisi planını adım adım kurarken polisle arasındaki kedi-fare oyunu yine de ciddi bir gerilim yaratıyor. Ama 145 dakika uzun, hızlı kurguya alışkın biri yer yer sabırsızlanabilir. Buna katlanırsan gerilimin nasıl ilmek ilmek örüldüğünü görürsün.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Fred Zinnemann, Frederick Forsyth'in romanını neredeyse belgesel bir titizlikle perdeye taşıyor ve gerilimi hızla değil, ayrıntının birikmesiyle kuruyor. Ralph Kemplen'e BAFTA kazandıran kurgu filmin asıl motoru: tetikçinin hazırlığı ile polisin takibi arasındaki paralel anlatı, iki çizgiyi sabırlı ama amansız bir ritimle birbirine yaklaştırıyor. Edward Fox'un soğukkanlı, neredeyse kişiliksiz yorumu, adı bile olmayan bir karakter için doğru bir tercih; Michael Lonsdale'in Komiser Lebel'i ise bu soğukluğa karşı insani bir ağırlık oluşturuyor. Film, prosedürü dramın kendisine dönüştüren türün en iyi örneklerinden biri. Uzunluğu kimi izleyiciyi yorabilir, ama burada süre dolgu değil, yöntemin parçası. 1997'deki gevşek yeniden çevrim The Jackal'ı bilenler için karşılaştırma öğretici olur.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Film, Cezayir Savaşı'nın ardından Fransa'da yaşanan derin bölünmeyi, gizli örgüt OAS'ın Charles de Gaulle'e yönelik suikast planı üzerinden ele alıyor. Forsyth'in romanından gelen hikâye, gerçek bir siyasi atmosferin içine yerleştiği için dönemin sömürge sonrası gerilimlerini somut biçimde hissettiriyor. Film ideolojik bir tartışmaya girmekten çok devlet aygıtının işleyişine ve polisin sabırlı takibine odaklanıyor; bu da onu bir dönem portresi olduğu kadar bir kurum portresine de dönüştürüyor. OAS'ın neden böyle bir yola başvurduğu sorusuna pek eğilmemesi bir eksiklik sayılabilir. Siyasi arka planı merak eden izleyici için Cezayir meselesine dair kısa bir okuma, filmi çok daha anlamlı kılar.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar