Biyograficim
India Song

India Song

Film · 1975 · 14 kişi

Fransız dramı India Song'u Marguerite Duras 1975'te yazıp yönetti. Film, yazarın "Hint Döngüsü" olarak anılan eserlerinin bir parçasıdır ve biçimsel cesaretiyle bilinir: Duras burada "seslerin filmi" ile "görüntülerin filmini" birbirinden bilerek ayırır; karakterlerin sözlerine hiçbir dudak hareketi eşlik etmez. Film, Ölmeden Önce İzlemeniz Gereken 1001 Film listesinde de yer alır.

Hikâye, 1930'ların Kalküta'sında, muson mevsiminde geçer. Merkezinde, Fransız büyükelçisinin esrarengiz ve hayal kırıklığına uğramış eşi Anne-Marie Stretter vardır; onu Delphine Seyrig canlandırır. Baskıcı hayattan sıkılan Anne-Marie, çareyi farklı erkeklerle ilişkide arar; kocası bunu bilir ve görmezden gelir. Kadroda Michael Lonsdale, Mathieu Carrière, Vernon Dobtcheff, Didier Flamand ve Claude Mann (Michael Richardson rolünde) yer alır.

Film Hindistan'da geçse de çekimler ağırlıklı olarak Fransa'daki Château Rothschild'de yapıldı. Duras'ın 1973 tarihli aynı adlı oyunundan uyarlanmıştır; oyun ise onun 1966 tarihli Le Vice-Consul romanından esinlenmişti. Film, Fransız sanat sineması salonları birliğinin ödülünü aldı ve 48. Akademi Ödülleri'nde Fransa'nın yabancı dilde en iyi film adayı seçildi, ancak adaylık alamadı. Yaklaşık iki saat süren filmin 1976 tarihli devamı Her Venetian Name in Deserted Calcutta'dır.

YönetmenMarguerite Duras

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Delphine Seyrig Delphine Seyrig Oyuncu · 58 yaşında vefat etti Michael Lonsdale Michael Lonsdale Oyuncu · 89 yaşında vefat etti Mathieu Carrière Vernon Dobtcheff Didier Flamand Benoît Jacquot Claude Mann Daniel Dobbels Françoise Lebrun Jean-Claude Biette Marguerite Duras Nicole Hiss Pascal Kané Viviane Forrester

Kadrosu ortak yapımlar

Yönetmenin diğer yapımları

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

India Song'un asıl konusu belki de sinemanın kendisi. Duras, sesi ve görüntüyü iki ayrı film gibi kurarak seyirciyi alışılmış özdeşleşmeden koparıyor: Konuşan dudaklar yok, sesler sanki geçmişten ya da başka bir odadan geliyor. Bu ayrışma, Anne-Marie Stretter'in hem orada hem de çoktan kaybolmuş gibi duran varlığını kusursuzca taşıyor ve karaktere hayalet gibi bir nitelik kazandırıyor. Ancak yöntemin bedeli var: Durağan çekimler ve tekrar eden ritim, film boyunca boğucu bir havaya dönüşebiliyor ve anlatıdan bir şey bekleyen seyirciyi dışarıda bırakıyor. Biçim cesareti açısından önemli bir deney, ama sabır isteyen, kolay sevilmeyen bir film.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Film 1930'ların Kalküta'sında geçiyor ama Hindistan'ı neredeyse hiç göstermiyor; çekimlerin Fransa'daki bir şatoda yapılmış olması bile bence bu bakışın parçası. Sömürge elitinin dünyası, büyükelçiliğin duvarları arasında kapalı, sıkıntılı ve kendi içine dönük bir yer olarak resmediliyor. Muson sıcağında can sıkıntısından kurtulmak için ilişkilere sığınan bir büyükelçi eşi ve bunu görmezden gelen bir koca, ayrıcalıklı bir sınıfın ahlaki ve duygusal tükenişini simgeliyor. Yerli halkın yokluğu bir eksiklik değil, bir tespit gibi: Sömürge yönetimi, yönettiği ülkeyi görmeden yaşayabiliyor.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Aile için uygun bir film değil. Konusu evli bir kadının yasak ilişkileri. Üstelik çok yavaş ilerliyor ve konuşmalar karakterlerin ağzıyla eşleşmiyor; bu da çocukları ve gençleri hemen sıkar. Sanat filmlerine ilgi duyan yetişkinler için, sakin bir akşam tek başına izlenecek bir film.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar