Dil Yarası

Dil Yarası

Film · 1984 · 14 kişi

Yönetmen koltuğunda Yaşar Seriner'in oturduğu Dil Yarası, 1984 yapımı bir Türk dram filmidir; senaryoyu Suphi Tekniker kaleme almış, yapımcılığı Mahmut Hekimoğlu ile Ergün Hekimoğlu üstlenmiştir. Ömür Film imzasını taşıyan 35 mm renkli yapımın görüntü yönetmeni Erdoğan Engin, süresi ise 75 dakikadır.

Hikâye bir kan davasının gölgesinde açılır. Babasıyla birlikte ayakkabı almak için pazara giden küçük Orhan, ailenin kanlıları tarafından babasının gözleri önünde öldürülüşüne tanık olur. Yıllar sonra intikam düşüncesiyle büyüyen genç adam amcasından silah eğitimi alır ve babaannesi tarafından katilin izini sürmek üzere İstanbul'a gönderilir. Uzun aramalara rağmen aradığını bulamayan Orhan'ın yolu bir rastlantı sonucu kan davalısının kızıyla kesişir; aralarında başlayan yakınlık aşka dönüşünce genç adam intikam yemini ile kalbi arasında sıkışıp kalır.

Başrolleri Orhan Gencebay ile Yaprak Özdemiroğlu paylaşır. Kalabalık kadroda Hayati Hamzaoğlu, Menderes Samancılar, Hülya Tuğlu, Tuncer Necmioğlu, Nuran Aksoy ve Muazzez Kurdoğlu gibi isimler yer alır. Dönemin yaygın uygulamasına uygun biçimde film baştan sona seslendirilmiş; Orhan Gencebay'ı Abdurrahman Palay, Yaprak Özdemiroğlu'nu ise Jeyan Mahfi Tözüm dublajlamıştır.

YönetmenYaşar Seriner
Yapım ŞirketiÖmür Film

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Kadroda ayrıca: Ergün Hekimoğlu

Farklı gözlerle

Yeşilçam Nostaljisi Klasiklerle büyümüş, sıcak hikâye ve güçlü oyunculuk arayan bir izleyici bakışı.

Kan davası, Yeşilçam'ın defalarca döndüğü en eski yaralardan biridir ve Dil Yarası da bu yaraya bir kez daha dokunur. Bence filmin yüreği, intikam yemini ile sevgi arasında kalan bir gencin vicdanında atıyor. Düşman ailenin kızına duyulan aşk, Romeo ile Juliet'ten bu yana bilinen bir düğümdür; yine de iyi kurulduğunda seyirciyi her seferinde yakalar. Eski usul, duygusunu saklamayan bir anlatı arayanlar için mütevazı ama içten bir film.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Filmin toplumsal açıdan en dikkat çekici yanı, intikamı bireysel bir öfke olarak değil, kuşaktan kuşağa devredilen bir aile görevi olarak göstermesi. Silah eğitimini amca verir, katilin peşine düşmesi için genç adamı İstanbul'a gönderen ise babaannedir; yani kan davasını ayakta tutan, ailenin büyükleridir. Taşradan büyük şehre uzanan yolculuk da dönemin sinemasında sıkça görülen göç ekseniyle örtüşür. Aşk hikâyesi bu yapının içinde bir çatlak gibi durur: kişisel duygunun, töreye karşı ne kadar dayanabileceği sorusu.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Senaryo, dramatik düğümünü büyük ölçüde bir rastlantıya bırakıyor: uzun ve sonuçsuz bir aramanın ardından kahramanın yolu tesadüfen düşman ailenin kızıyla kesişiyor. Bu, intikam ile aşk arasındaki çatışmayı kurmanın en kestirme yolu ve karakterin kendi seçimleriyle ilerleyen bir yapıya göre daha zayıf. Bir başka mesafe de sesten geliyor: dönemin alışkanlığı gereği film sonradan seslendirilmiş ve başroldeki Orhan Gencebay'ı Abdurrahman Palay dublajlamış. Oyunculuğu bütünlüklü değerlendirmek bu yüzden zorlaşıyor; yüz bir kişiye, ses başka birine ait. Yine de kan davası temasını bir iç çatışma olarak kurma niyeti, türün sıradan örneklerinden daha iddialı.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar