Biyograficim
După dealuri

După dealuri

Film · 2012 · 11 kişi

Cristian Mungiu, Romanya, Fransa ve Belçika ortak yapımı dram După dealuri'yi (uluslararası adı Beyond the Hills, Türkiye'deki adı Tepelerin Ardında) 2012'de yazıp yönetti. Mungiu, Altın Palmiye'li 4 Ay, 3 Hafta, 2 Gün ile dünya çapında tanınmıştı. Film ilk kez 19 Mayıs 2012'de Cannes Film Festivali'nde gösterilmiş, Mungiu En İyi Senaryo ödülünü alırken Cosmina Stratan ile Cristina Flutur En İyi Kadın Oyuncu ödülünü paylaşmıştır. Romanya'nın 85. Akademi Ödülleri başvurusu olarak seçilen film kısa listeye girmiş, ancak aday olamamıştır.

Hikâye, aynı yetimhanede büyüyen iki genç kadını, Alina ile Voichița'yı anlatır. Yolları ayrıldıktan sonra Voichița Almanya'ya göçmüş, Alina ise Romanya'da bir Ortodoks manastırına sığınmıştır. Depresyon ve yalnızlıkla boğuşan Voichița, eski arkadaşını görmek ve onu yeni bir hayata götürmek için Romanya'ya döner. Manastırda beklemediği bir durumla karşılaşır. Başrollerde Cristina Flutur ile Cosmina Stratan yer alır; kadroda Valeriu Andriuță, Dionisie Vitcu, Luminița Gheorghiu ve Teodor Corban da bulunur.

Senaryo, Tatiana Niculescu Bran'ın gerçek bir olaydan yola çıkan kurgu dışı kitaplarına dayanır ve 2005'te Vaslui ilindeki Tanacu manastırında yaşanan şeytan çıkarma vakasını konu alır. Çekimler Prahova ilindeki Câmpina'da yapılmıştır. Yaklaşık 150 dakikalık film Belçika ve Fransa'da 21 Kasım 2012'de, Türkiye'de ise 8 Şubat 2013'te gösterime girmiştir.

YönetmenCristian Mungiu
După dealuri

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Cristina Flutur Cristina Flutur Oyuncu · doğum yılı 1978 Cosmina Stratan Dionisie Vitcu Luminiţa Gheorghiu Teodor Corban Ion Sapdaru Cerasela Iosifescu Valeriu Andriuta Tania Popa Gheorghe Ifrim Katia Pascariu

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

4 Ay, 3 Hafta, 2 Gün'le tanınan Mungiu, burada da yargıyı izleyiciye bırakan, mesafeli ve sabırlı bir anlatıyı tercih ediyor. Cannes'daki senaryo ödülü boşuna değil: film, iki kadının ortak geçmişini ve birbirine bağımlılığını uzun açıklamalarla değil, küçük ilişki gerilimleriyle kuruyor. Ödülü paylaşan iki oyuncunun karşılıklı sahneleri filmin taşıyıcı kolonu. Ancak çekincem süre konusunda: filmin uzunluğu bilinçli bir ağırlık yaratmayı amaçlasa da bence anlatı yer yer gereğinden fazla genişliyor. Biraz daha sıkı bir kurguyla aynı etki daha keskin olabilirdi.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Film, gerçek bir şeytan çıkarma vakasını sansasyon malzemesi yapmadan, onu doğuran koşulları sorgulayan bir yerden anlatıyor. Aynı yetimhanede büyümüş iki kadının yolları, kurumların insanı nasıl şekillendirdiğine dair bir karşılaştırma sunuyor: biri yurt dışına göçerek, diğeri bir manastıra sığınarak kendine yer arıyor. Yalnızlık, depresyon ve korunaksızlık, hem göçün hem de dinî topluluğun vaat ettiği aidiyetin sınırlarını gösteriyor. Bence Mungiu kimseyi kolayca kötü ilan etmiyor; bu da filmi, inanç ile bakım arasındaki çizginin bulanıklaştığı bir toplum portresine dönüştürüyor.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Bu film çocuklarla ya da gençlerle izlenecek bir film değil. Gerçek bir şeytan çıkarma vakasından yola çıkıyor ve depresyon, yalnızlık gibi ağır konuları işliyor. Uzun ve yavaş bir yapım; sabır istiyor. Ciddi dram seven yetişkinler için güçlü bir seçim olabilir, ama evde hep birlikte rahat bir akşam geçirmek isteyenlere uygun değil.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar