Gece

Gece

Film · 1961 · 9 kişi

Michelangelo Antonioni, 1961'de Gece'yi (özgün adı La Notte) İtalyan-Fransız ortak yapımı siyah-beyaz bir dram olarak yönetti. Geleneksel anlatıyı bırakıp görsel kompozisyona, atmosfere ve ruh haline yaslanan Antonioni, burada Milano sokaklarında gerçek mekânlarda çalışır. Film 1961 Berlin Film Festivali'nde, bir İtalyan filminin bu ödülü ilk kez alışıyla Altın Ayı kazandı; yönetmene David di Donatello en iyi yönetmen ödülünü de getirdi. 2022 yönetmenler anketinde 52. sıraya yerleşti ve Stanley Kubrick'in en sevdiği on filmden biri olarak bilinir.

Anlatı, Milano'da bir cumartesi öğleden sonrasından pazar sabahına dek süren tek bir gündür. Ünlü romancı Giovanni Pontano'yu (Marcello Mastroianni) ve eşi Lidia'yı (Jeanne Moreau) izleriz. Gün, hasta yatağındaki arkadaşları Tommaso'yu (Bernhard Wicki) ziyaretle açılır; ardından kitap tanıtımı, Lidia'nın kentte tek başına gezintisi ve zengin bir sanayicinin sabaha uzanan davetine gelinir. Orada Monica Vitti'nin canlandırdığı Valentina karşılarına çıkar ve çiftin birbirinden ne kadar koptuğu açığa çıkar. Umberto Eco kısa bir rolle görünür.

Macera (1960) ile Batan Güneş (1962) arasında yer alan film, gayriresmî "İletişimsizlik Üçlemesi"nin ortasıdır; Vitti üç filmde de oynamıştır. Senaryoyu Antonioni, Ennio Flaiano ve Tonino Guerra yazdı; görüntü yönetmeni Gianni Di Venanzo, müzik sorumlusu Giorgio Gaslini'dir. Film Türkiye'de ilk kez Kasım 1963'te gösterildi.

YönetmenMichelangelo Antonioni

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Marcello Mastroianni Marcello Mastroianni Oyuncu · 72 yaşında vefat etti Jeanne Moreau Jeanne Moreau Sinema oyuncusu · 89 yaşında vefat etti Monica Vitti Bernhard Wicki Rosy Mazzacurati Gitt Magrini Maria Pia Luzi Umberto Eco Giorgio Gaslini

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Gece, Antonioni'nin geleneksel anlatıyı neden bıraktığını en açık gösteren filmlerden biri. Olay örgüsü yerine bir günün ve bir gecenin akışını izliyor; çiftin arasındaki mesafeyi diyaloglardan çok mekânla ve kadrajla kuruyor. Milano'nun gerçek sokaklarında çekilen sahneler ve Gianni Di Venanzo'nun siyah-beyaz görüntüleri, karakterlerin söyleyemediklerini kompozisyonun söylemesine izin veriyor. Berlin'deki Altın Ayı'nın ve yönetmen anketlerindeki kalıcı yerinin nedeni bu biçimsel tutarlılık. Ama dürüst olmak gerekirse, filmin anlamı büyük ölçüde sabırla kurulan atmosferde saklı; dramatik bir ilerleyiş bekleyen için uzun bir yolculuk.

Aksiyon ve Gerilim Meraklısı Temposu, gerilimi ve sahneleri önde tutan, yavaş dramalara sabrı az bir bakış.

Açık konuşayım: Gece tempo arayan biri için zorlu bir film. Antonioni klasik anlatıyı bilerek bırakıyor; ortada çözülecek bir gizem, yükselen bir gerilim ya da kovalamaca yok, bir çiftin bir gün ve bir gece boyunca birbirinden uzaklaşması var. Atmosfer ve görüntü düşkünleri onu başyapıt sayıyor, haklı da olabilirler. Ama hızlı kurgu ve net bir hedef isteyen seyirci için sabır testi.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Gece, 1960'ların başındaki Milano'nun kültürlü ve varlıklı çevresine bakıyor: ünlü bir romancı, bir kitap tanıtımı, sabaha kadar süren bir sanayici daveti. Film bu parlak dünyanın ortasında iletişimin nasıl tükendiğini gösteriyor; çiftin kopukluğu kişisel olduğu kadar bir sınıfın ve bir yaşam tarzının yorgunluğu olarak da okunabilir. Lidia'nın kentte tek başına dolaşması, evlilik içindeki yalnızlığı kamusal alana taşıyor. Üçlemenin orta halkası olarak film, savaş sonrası zenginleşen Avrupa'da modern insanın yabancılaşmasına dair bir dönem belgesi gibi de izlenebilir.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar