Hoşçakalın Çocuklar

Hoşçakalın Çocuklar

Film · 1987 · 3 kişi

Louis Malle'in senaryosunu yazıp yapımcılığını da üstlendiği Hoşçakalın Çocuklar (Au revoir les enfants), 1987'de çekilmiş otobiyografik bir savaş dramasıdır. Fransa, İtalya ve Batı Almanya ortak yapımı film, Malle'in Hollywood'da geçirdiği on yılın ardından Fransız sinemasına dönüşünü işaret eder ve yönetmenin en önemli işlerinden biri sayılır. Ödül tablosu da geniş: Venedik'te Altın Aslan, yedi César, Louis Delluc Ödülü ve En İyi Senaryo dalında bir Avrupa Film Ödülü.

Hikâye, Malle'in on iki yaşında girdiği, Fontainebleau yakınlarındaki Karmelit yatılı okuldan esinlenir. 1944'te, işgal altındaki Fransa'da okul savaştan bir sığınaktır; ta ki yeni gelen Jean Bonnet'nin sahte isimle saklanan Yahudi çocuklardan biri olduğu anlaşılır. Julien Quentin (Gaspard Manesse) ile Jean (Raphaël Fejtö) arasındaki çekingen başlangıç yoğun bir dostluğa dönüşür; ta ki Gestapo okula gelene kadar. Julien'in annesini Francine Racette canlandırır; kadroda François Berléand, Philippe Morier-Genoud ve Irène Jacob da vardır. Dostluk, arkadaşlık ve ihanet filmin ana temalarıdır.

Öykü, Yahudi çocuklara sığınak olan rahip ve okul müdürü Père Jacques'ın gerçek eylemlerine dayanır. Müziği Franz Schubert'in eserleri oluşturur. Film 1988 Oscar'larında iki dalda aday oldu, César töreninde En İyi Film ve En İyi Yönetmen dahil yedi ödül aldı.

YönetmenLouis Malle
Yapım ŞirketiNouvelles Éditions de Films, MK2 Productions, NEF Filmproduktion, Stella Films

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Farklı gözlerle

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Malle'in on iki yaşında girdiği Karmelit yatılı okulundan esinlenen film, 1944'te işgal altındaki Fransa'yı savaş sahneleri yerine bir okulun içinden anlatıyor. Sahte isimlerle saklanan Yahudi çocuklar ve onlara sığınak olan rahip Père Jacques'ın gerçek eylemleri, sıradan insanların tarihin en karanlık anlarında yaptığı seçimleri somutlaştırıyor. Julien ile Jean arasındaki dostluk, din farkının ötesine geçen bir bağın işgalin baskısı altında nasıl sınandığını gösteriyor. Ders vermeden, bir çocuğun gözünden dostluk, arkadaşlık ve ihaneti düşünmeye açan film, tarihle hesaplaşmanın kişisel bir biçimi olarak hâlâ çok güçlü.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Bu film çocuklarla izlemek için çok değerli, ama küçükler için ağır olabilir. Konu, savaş yıllarında saklanan Yahudi çocuklar ve okula gelen Gestapo. Ağırlığı daha çok duygusal. On iki yaşından büyük çocuklarla, sonrasında konuşmak şartıyla izlenmeli. Dostluğun ve cesaretin ne demek olduğunu güzel anlatıyor. Ailece izleyip tarih üzerine sohbet etmek için iyi bir fırsat.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Malle'in Hollywood'daki on yılın ardından Fransız sinemasına dönüşü, kendi çocukluğuna dayanan son derece kontrollü bir anlatı. Film büyük dramatik jestlerden kaçınıyor; Julien ile Jean arasındaki çekingen yakınlaşmayı okulun gündelik hayatı içinde sabırla örerek, sona doğru taşıyacağı ağırlığı bilinçli biçimde biriktiriyor. Gaspard Manesse ve Raphaël Fejtö, çocuk oyunculukta nadir görülen bir doğallık taşıyor. Schubert'e dayanan müzik de duyguyu sömürmeden derinleştiriyor. Venedik'teki Altın Aslan ve yedi César bu ustalığın karşılığı. Tek çekincem, ilk bölümdeki yatılı okul gözlemlerinin ölçülü temposunun bazı izleyicilere fazla durgun gelebilmesi; ama bu sabır sonunda karşılığını veriyor.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar