Peau d'Âne

Peau d'Âne

Film · 1970 · 6 kişi

Jacques Demy'nin yazıp yönettiği Fransız fantastik müzikali Peau d'Âne (İngilizce adıyla Donkey Skin), 20 Aralık 1970 tarihini taşır. Charles Perrault'nun, eşinin ölümünden sonra kendi kızıyla evlenmek isteyen bir kralı anlatan masalından uyarlanan film, masalın bilinen akışını korurken ona 1960'ların pop görünümünü getirir ve bu yönüyle Fransız sinemasında o güne kadar pek rastlanmayan bir hava yaratır. Yaklaşık 2,2 milyon bilet satarak Demy'nin Fransa'daki en büyük gişe başarısı olmuş, bugün de ülkesinde kült film sayılmaktadır.

Kraliçe ölünce kral, karısı kadar güzel olmayan biriyle evlenmeyeceğine yemin eder ve bu ölçüte uyan tek kişi kendi kızıdır. Prensesin vaftiz annesi olan peri, evliliği engellemek için kızın krala çok zor düğün hediyeleri istemesini öğütler. Genç kız en sonunda kralın sihirli eşeğinin derisini ister, ardından o deriye bürünüp krallıktan kaçar. Kılık değiştirmiş hâliyle düşmanlık görür, sırrını saklar ve yolu komşu şatonun prensiyle kesişir. Prensesi Catherine Deneuve, kralı Jean Marais, perisi Delphine Seyrig, prensi Jacques Perrin canlandırır; kadroda Micheline Presle ve Fernand Ledoux da yer alır.

Demy ile Deneuve'ün üçüncü ortak çalışması olan filmin müziğini Michel Legrand yazmıştır. Süresi 86 dakikadır. Demy'nin eşi Agnès Varda'nın gözetiminde 2003 ve 2014'te restore edilmiş, 2018'de Marigny Tiyatrosu'nda sahneye de uyarlanmıştır.

YönetmenJacques Demy

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Farklı gözlerle

Yeşilçam Nostaljisi Klasiklerle büyümüş, sıcak hikâye ve güçlü oyunculuk arayan bir izleyici bakışı.

Masal tadında bir film arayanlar için Peau d'Âne, eski bir kitabın sayfalarını çevirir gibi tatlı bir yolculuk. Charles Perrault'nun masalı, Jacques Demy'nin elinde renkli ve şarkılı bir dünyaya dönüşüyor. Catherine Deneuve'ün prensesi zarif, Jean Marais ise krala klasik bir ağırbaşlılık katıyor. Michel Legrand'ın müziği filmin gönlünü oluşturuyor. Yine de masalın kendisinde, bir babanın kızıyla evlenmek istemesi gibi rahatsız edici bir çekirdek var; film bunu masal hafifliğiyle anlatsa da gölgesi tamamen kaybolmuyor.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Demy'nin Perrault uyarlaması, masalın bilinen akışına sadık kalıp ona 1960'ların pop görünümünü giydirmesiyle dikkat çekiyor; bu cesur karışım, Fransız sinemasında o güne kadar pek görülmemiş bir hava yaratıyor. Demy ile Deneuve'ün üçüncü ortak çalışması olan film, Michel Legrand'ın müziğiyle bir müzikal olarak bütünlüklü bir duygu kuruyor. 86 dakikalık süre anlatıyı derli toplu tutuyor. Bu pop görünüm kimine büyüleyici, kimine fazla süslü gelebilir; ama bu, bilinçli bir üslup kararı. Yaklaşık 2,2 milyon bilet satıp Demy'nin Fransa'daki en büyük gişe başarısı olması ve 2003 ile 2014'teki restorasyonlar, filmin ne kadar kalıcı olduğunu gösteriyor.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Renkli, şarkılı bir masal filmi; prenses, peri ve şatolar var. Çocuklar görüntülere ve müziğe bayılabilir. Ama dikkat: hikâyede kral kendi kızıyla evlenmek istiyor. Masal diliyle anlatılsa da küçük çocuklar bunu sorabilir, yanlarında bir büyüğün olması iyi olur. Biraz daha büyük çocuklarla ve büyüklerle birlikte keyifle izlenebilir; süresi de kısa.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar