Şarküteri

Şarküteri

Film · 1991 · 3 kişi

Marc Caro ile Jean-Pierre Jeunet, Fransız kara komedisi Şarküteri'yi (özgün adıyla Delicatessen) 1991'de birlikte yönetti. İkilinin ilk uzun metraj filmi olan yapım, kıyamet sonrası bir toplumu fantastik ve distopik bir çerçevede anlatır. Sürrealist sinemanın güzel bir örneği sayılan film kült statüsündedir; Kuzey Amerika'da "Terry Gilliam sunar" ibaresiyle gösterilmiştir. İkilinin sonraki başarıları Kayıp Çocuklar Şehri ile Amélie'nin üslup öğeleri burada da görülür.

Hikâye, zamanı belirsiz bir Fransa'da, savaş ve terör fonunda geçer. Yiyecek bulmak neredeyse imkânsızdır ve garip beslenme alışkanlıkları türemiştir. Palyaçoluğu bırakan Louison'u Dominique Pinon oynar; Louison, bir şarküterinin üstündeki apartmanda bakım işi için başvurur. Selefi çöp kutusuna saklanıp kaçmaya çalışmıştır. Dükkânın sahibi kasap Clapet binayı yönetir ve sakinleri denetler; yeni gelen için planları vardır. Louison, kasabın kızı Julie'ye (Marie-Laure Dougnac) âşık olunca durum karışır. Binada troglodistler, kurbağa yetiştiricisi ve "möö" kutusu yapımcıları gibi tuhaf komşular yaşar; Karin Viard ve Jean-Claude Dreyfus da kadrodadır.

Film 16 adaylık ve 15 ödül almıştır: dört César, bir Avrupa Film Ödülü, Sitges'te dört ödül (en iyi yönetmen ve en iyi erkek oyuncu dahil) ve Fantasporto'dan bir ödül. BAFTA'da en iyi yabancı film adayıdır. Senaryoyu Jeunet, Caro ve Gilles Adrien yazmıştır.

YönetmenMarc Caro, Jean-Pierre Jeunet
Yapım ŞirketiStudioCanal

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Jeunet ile Caro'nun ilk uzun metrajı olmasına rağmen Şarküteri, üslubunu baştan kurmuş bir film gibi duruyor. Sonradan Kayıp Çocuklar Şehri ve Amélie'de tanıyacağımız görsel dil burada daha ham, daha kara bir mizahla karşımıza çıkıyor. Neredeyse tek bir apartmana sıkışan mekân kullanımı, tuhaf komşuların her birini küçük bir skeç gibi işleyen yapı ve Dominique Pinon'un eski palyaço Louison'a kattığı beden dili filmin en güçlü yanları. Öte yandan bu skeç düzeni zaman zaman anlatının ivmesini düşürüyor; bazı yan karakterler hikâyeye katkıdan çok dekor işlevi görüyor. Yine de kült statüsünü hak eden, cesur ve özgün bir ilk film.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Adı şarküteri ama bu film çocuklarla izlenecek bir komedi değil. Yiyeceğin neredeyse hiç bulunmadığı, kasabın bütün binayı yönettiği karanlık bir dünya anlatılıyor. Mizahı da bu yüzden kapkara. Tuhaf komşular ve renkli dünyası gençlerin ilgisini çekebilir. Bence lise çağı ve üstü için uygun. Küçük çocuklara ve ürkek büyüklere ağır gelebilir.

Yeşilçam Nostaljisi Klasiklerle büyümüş, sıcak hikâye ve güçlü oyunculuk arayan bir izleyici bakışı.

Klasiklerle büyümüş bir göz için Şarküteri ilk bakışta yabancı, hatta biraz soğuk bir dünya. Kara mizah ve tuhaflık, alıştığımız sıcak hikâyelerden çok uzak. Yine de filmin kalbinde eski usul bir aşk duruyor: palyaçoluğu bırakmış Louison ile kasabın kızı Julie arasındaki yakınlık, bütün bu karanlığın içinde bir mum gibi yanıyor. Bu masalsı yanı insanı kazanıyor; ama kinik anlatımdan hoşlanmayan izleyici kendini zaman zaman filmin dışında hissedebilir.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar