Serseri Mayınlar

Serseri Mayınlar

Film · 2010 · 3 kişi

2010'da çekilen İtalyan komedi-dram filmi Serseri Mayınlar (özgün adıyla Mine Vaganti, uluslararası adıyla Loose Cannons), Ferzan Özpetek'in yönetmenliğini üstlendiği bir yapımdır. Aile, gelenek ve kimlik temalarını güldürüyle harmanlayan yapım, güneyde makarna fabrikası işleten varlıklı bir ailenin iki oğlunun sakladığı sır etrafında döner. 110 dakikalık film, 13 Şubat 2010'da 60. Berlin Uluslararası Film Festivali'nde ilk kez gösterildi, mart ayında İtalya, İsviçre ve Türkiye'de vizyona girdi; Türkiye'deki gösterim tarihi 26 Mart 2010'dur.

Hikâye, Güney İtalya'daki geleneksel Cantone ailesinde geçer. Roma'daki öğrenimini bitirip memlekete dönen Tommaso, aileyi sofrada toplayıp eşcinsel olduğunu söylemeyi ve aile işini bırakıp yazar olmayı planlar. Ancak o akşam kardeşi Antonio'nun aynı gerçeği önce dile getirmesiyle işler tersine döner. Başrollerde Riccardo Scamarcio, Nicole Grimaudo, Alessandro Preziosi, Lunetta Savino, Ennio Fantastichini ve Ilaria Occhini yer alır.

Senaryoyu Özpetek, Ivan Cotroneo ile birlikte yazdı; yapımcılığı Fandango çatısı altında Domenico Procacci üstlendi. Film, Amerika'da 28 Nisan 2010'da Tribeca Film Festivali'nde Özel Jüri Ödülü'nü aldı; Seattle, Provincetown, Palm Springs ve Londra festivallerinde de gösterildi. Eleştirmenlerden genel olarak olumlu not alan yapım, David di Donatello'da En İyi Film dahil on üç dalda aday oldu ve Ennio Fantastichini ile Ilaria Occhini'ye yardımcı oyuncu ödüllerini kazandırdı.

YönetmenFerzan Özpetek
Yapım ŞirketiFandango

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Farklı gözlerle

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Gelenekçi bir İtalyan ailesi, sofrada yapılacak büyük bir açıklama ve ters giden planlar: Film, aile içindeki beklentileri ve kimlik meselesini güldürüyle anlatıyor. Konusu nedeniyle bence küçük çocuklardan çok gençlere ve yetişkinlere uygun. Ailesinin beklentileriyle kendi hayalleri arasında kalan herkese dokunabilir. Ergenlik çağındaki çocuklarla izleyip kabul ve hoşgörü üzerine konuşmak için iyi bir fırsat.

Yeşilçam Nostaljisi Klasiklerle büyümüş, sıcak hikâye ve güçlü oyunculuk arayan bir izleyici bakışı.

Ferzan Özpetek burada sıcak bir sofra kuruyor: kalabalık bir aile, kuşaklar, gelenek ve sevgi. Makarna fabrikası işleten Cantone ailesinin hikâyesi, bizim eski aile filmlerimizi hatırlatan bir içtenlik taşıyor; üstelik ciddi bir konuyu kırıcı olmadan, güldürerek anlatıyor. Ennio Fantastichini ile Ilaria Occhini'nin ödül getiren oyunları, filmin duygusal ağırlığını büyük ölçüde taşıyor. Yer yer karakter kalabalığı hikâyenin dağınık görünmesine yol açsa da insana iyi gelen, gönlü olan bir film.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Özpetek ile Ivan Cotroneo'nun senaryosu, klasik eve dönüş ve itiraf kurgusunu zekice ters yüz ediyor: Tommaso'nun özenle hazırladığı açıklamayı kardeşi Antonio'nun önce yapması, hem komedinin motoru hem de dramın kaynağı oluyor. Bu dönüş filmin en iyi fikri; Riccardo Scamarcio, Alessandro Preziosi ve Nicole Grimaudo'nun başı çektiği kadro da tonu dengeli taşıyor. Ne var ki 110 dakikalık sürede komediyle melodram arasındaki geçişler her zaman pürüzsüz değil; yan karakterlerin çokluğu anlatıyı zaman zaman dağıtıyor. Tribeca'daki Özel Jüri Ödülü ve on üç David di Donatello adaylığı, kusurlarına rağmen filmin ne kadar sevildiğini gösteriyor.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar