Tell No One

Ne le dis à personne

Film · 2006 · 3 kişi

Guillaume Canet, Fransız gerilimi Ne le dis à personne'ı (Tell No One, Türkçede "Kimseye Söyleme") 2006'da yönetti. Canet'nin ikinci uzun metrajıdır; senaryoyu Philippe Lefebvre ile birlikte yazmış, Harlan Coben'in 2001 tarihli aynı adlı romanını uyarlamıştır. Canal+ yapımı film, 2007 César Ödülleri'nde dokuz dalda aday oldu ve en iyi yönetmen, en iyi erkek oyuncu (François Cluzet), en iyi kurgu ve en iyi film müziği dallarında dört ödül kazandı. Türkiye'de 6 Nisan 2007'de vizyona girdi.

Alexandre Beck, karısı Margot'nun sekiz yıl önce öldürülmesinin ardından hayatını işiyle doldurmaya çalışan bir çocuk doktorudur. Cinayet bir seri katile yüklenmiş, katil diğer cinayetleri itiraf ettiği hâlde Margot'yu öldürdüğünü hiç kabul etmemiştir. Margot'nun bulunduğu yerin yakınında iki ceset daha çıkınca soruşturma yeniden açılır ve Alexandre baş şüpheli olur. Aynı sıralarda gelen esrarengiz bir e-posta karısının yaşıyor olabileceğini düşündürür. Alexandre; masumiyetini kanıtlamak, gerçeği bulmak ve polisle bir profesyonel katilden kaçmak zorunda kalır. Yardımcıları yakın bir arkadaşı, sert bir avukat ve bir uyuşturucu satıcısıdır.

Kadroda Cluzet'nin yanı sıra Marie-Josée Croze, André Dussollier, Kristin Scott Thomas, Jean Rochefort, François Berléand ve Nathalie Baye de var. Müziği Matthieu Chedid yapmıştır. Film sonradan Miramax ve Focus Features için Kathleen Kennedy yapımcılığında bir Amerikan uyarlaması planına da konu oldu.

YönetmenGuillaume Canet
Yapım ŞirketiCanal+

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Farklı gözlerle

Aksiyon ve Gerilim Meraklısı Temposu, gerilimi ve sahneleri önde tutan, yavaş dramalara sabrı az bir bakış.

Sekiz yıl önce öldürülen karısından geldiğini düşündüren gizemli bir e-posta, yeni bulunan iki ceset, baş şüpheli hâline gelen bir doktor ve peşinde hem polis hem profesyonel bir katil: Tell No One gerilim kurmayı çok iyi biliyor. Alexandre kaçmaya başladıktan sonra film neredeyse nefes aldırmıyor. Açılışı sakin bulanlar olabilir, ama merak hiç düşmüyor.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Guillaume Canet ikinci filminde Harlan Coben'in romanını sağlam bir zanaatla perdeye taşıyor. Kazandığı dört César'dan ikisinin kurgu ve müzik olması anlamlı: Film, bilgiyi parça parça veren, izleyiciyi kahramanla aynı belirsizlikte tutan bir kurguyla ilerliyor; Matthieu Chedid'in müziği de bu tedirginliği besliyor. François Cluzet'nin en iyi erkek oyuncu ödülü, sıradan bir adamın kâbusa sürüklenişini inandırıcı kılmasının karşılığı. Zayıf nokta türün doğasından geliyor: Bir arkadaş, sert bir avukat ve bir uyuşturucu satıcısından oluşan yardım zinciri kalıplara yakın duruyor ve çözülmesi gereken düğümlerin çokluğu sona doğru inandırıcılığı zorlayabiliyor. Yine de Kristin Scott Thomas, André Dussollier ve Jean Rochefort gibi isimlerle donanmış kadro, filmi sıradan bir gerilimin üstüne taşıyor.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Gerilim seven gençler ve yetişkinler için iyi bir seçim, ama küçük çocuklar için değil. Cinayet, cesetler, kiralık bir katil ve polis kovalamacası var; tansiyon baştan sona yüksek. Öte yandan eşini kaybettikten sonra yıllarca yasını tutan bir adamın sevgiye bağlılığını da anlatıyor. On altı yaş üstü gençlerle birlikte rahatça izlenebilir.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar