Biyograficim
Themroc

Themroc

Film · 1973 · 15 kişi

Themroc, Claude Faraldo'nun yazıp yönettiği, Mart 1973'te gösterime giren bir Fransız taşlamasıdır. Düşük bütçeyle çekilen filmde anlaşılır tek bir diyalog bile yok denecek kadar azdır: karakterler homurtular, çığlıklar ve bağırışlarla konuşur. Buna rağmen durumlar ve bağlam öyle iyi kurulmuştur ki her konuşma eksiksiz anlaşılır ve film tutarlı bir bütün olarak izlenir. Süresi 110 dakikadır. Zamanla kült bir film olarak anılır hâle gelmiştir.

Hikâye, modern topluma baş kaldıran bir Fransız işçisini, yani Themroc'u anlatır. Themroc yavaş yavaş uygarlıktan uzaklaşır ve kentin ortasında yaşayan bir mağara adamına dönüşür. Film Café de la Gare tiyatrosunun oyuncularının çoğunu bir araya getirir. Kadroda Coluche, Michel Piccoli, Miou-Miou, Patrick Dewaere, Henri Guybet, Jeanne Herviale, Béatrice Romand, Francesca Romana Coluzzi, Marilù Tolo, François Dyrek ve Michel Fortin yer alır.

Yapımcılığı François de Lannurien ile Hélène Vager üstlenmiş, özgün müziği Harald Maury bestelemiştir. Ensest ve yamyamlık sahneleri nedeniyle film, gösterildiği yerlerde yalnızca yetişkinlere uygun bulunmuştur. 1986'da İngiltere'deki Channel 4'ün tartışmalı filmlere ayırdığı “kırmızı üçgen” serisinin ilk filmi olarak yayımlanmıştır.

YönetmenClaude Faraldo

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Coluche Coluche Sinema oyuncusu · 41 yaşında vefat etti Jeanne Herviale Jeanne Herviale Oyuncu · 80 yaşında vefat etti Michel Piccoli Béatrice Romand Francesca Romana Coluzzi Marilù Tolo Patrick Dewaere Miou-Miou François Dyrek François Joxe Henri Guybet Madeleine Damien Mark Lesser Michel Fortin Philippe Manesse

Kadrosu ortak yapımlar

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Themroc'un en cesur kararı, diyaloğu neredeyse tümüyle kaldırıp homurtulara ve çığlıklara bırakması. Bu, düşük bütçenin dayattığı bir sınır gibi değil, filmin tezinin kendisi gibi işliyor: dil uygarlığın parçasıysa, ondan kopuş da dilden kopuşla başlar. Durumlar ve bağlam o kadar açık kurulmuş ki anlamak için kelimeye ihtiyaç kalmıyor; bu, sahneleme ve beden oyunculuğu üzerine iyi bir ders. Café de la Gare kadrosunun topluluk enerjisi de bunu taşıyor. Ne var ki 110 dakika, tek bir fikrin üzerine kurulmuş bir taşlama için uzun; ilk şaşırtma etkisi geçtikten sonra film kendini tekrar etmeye başlıyor.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

1973 Fransa'sında bir işçinin modern topluma, işe ve düzene sırtını dönüp kentin ortasında bir mağara adamına dönüşmesi, dönemin çalışma hayatına ve modern yaşama yöneltilmiş sert bir eleştiri. Film sınıf meselesini bir söylev yerine bir bedene dönüştürüyor: Themroc'un isyanı fikirle değil, davranışla ilerliyor. Bu yönüyle 1970'lerin başındaki karşı kültür havasını yakalayan bir belge gibi de okunabilir. Yine de kışkırtıcılığı bilinçli olarak sınırlara dayıyor; tartışmalı filmler arasında anılmasının nedeni de bu.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Bu, aileyle izlenecek bir film değil. Ensest ve yamyamlık sahneleri yüzünden gösterildiği yerlerde yalnızca yetişkinlere uygun bulunmuş. Konuşma yerine bağırışlar ve homurtular var; çocuklar için hem rahatsız edici hem de korkutucu olabilir. Sinemanın uç örneklerini merak eden yetişkinler izleyebilir, ama evde çocuklar varken açmamak lazım.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar