Those Happy Days

Nos jours heureux

Film · 2006 · 6 kişi

Fransız komedisi Nos jours heureux (İngilizce adıyla Those Happy Days), Éric Toledano ile Olivier Nakache'ın senaryosunu yazıp birlikte yönettiği bir yapım olarak 2006'da çekildi. İkilinin ilk filmi Je préfère qu'on reste amis...'den (2005) sonraki ikinci uzun metrajıdır ve 2002'de çektikleri Ces jours heureux adlı kısa filme dayanır. Fransa'da 28 Haziran 2006'da gösterime giren, yaklaşık 103 dakikalık film çocuklarla eğitmenler arasındaki ilişkileri bir yaz kampının gürültülü atmosferinde işler.

Olaylar 1992 yazında geçer. Vincent Rousseau ilk kez bir tatil kampının müdürlüğünü üstlenmiştir ve çok geçmeden görevinin zorluklarıyla yüzleşir. Üç hafta boyunca disiplinsiz ya da kaygılı seksen çocuğa, her zaman işini bilmeyen altı animatörle birlikte bakmak zorundadır. Olimpiyat tarzı yarışmalar, binicilik ve kamp etkinlikleri sürerken müdürün babası Albert'in gelişi ve müfettişlerin ziyareti günleri hareketlendirir.

Başrollerde Marilou Berry, Jean-Paul Rouve ve Omar Sy yer alır; kadroda Lionel Abelanski ve Jacques Boudet de bulunur. Film Fransa'da 1.473.273 seyirci görerek ikilinin kariyerinin başarılı başlangıcı oldu; Toledano ve Nakache sonradan Intouchables, Le Sens de la fête ve Hors Normes ile de ilgi topladı. 2006 Alpe d'Huez Uluslararası Komedi Filmleri Festivali'nde halk ödülünü, genç jüri ödülünü ve Joséphine de Meaux'nun en iyi kadın oyuncu ödülünü kazandı.

YönetmenÉric Toledano, Olivier Nakache

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Farklı gözlerle

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Tatil kampı, seksen yaramaz ya da kaygılı çocuk, işini her zaman ciddiye almayan rehberler... Çocuklu ailelere çok tanıdık gelecek bir konu. Oyunlar, at binme ve kamp günleriyle film neşeli bir yaz havası taşıyor. Yalnız gürültülü bir kamp komedisi olduğu için bazı şakalar ve konuşmalar her yaşa uymayabilir. Ergenlik çağındaki çocuklarla ve büyüklerle rahatça izlenir; küçükler için önce siz bir göz atın.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Toledano ve Nakache ikilisinin ikinci uzun metrajı, 2002'deki kısa filmlerinden büyümüş bir proje ve bu kökeni belli ediyor: Film, sağlam bir dramatik yaydan çok bir dizi skeç hâlinde ilerliyor. Üç haftalık kamp takvimi doğal bir yapı sunuyor; babanın gelişi ve müfettiş ziyareti gibi olaylar ritmi canlı tutsa da anlatı zaman zaman kendini tekrar eden esprilere yaslanıyor. Asıl güç topluluk oyunculuğunda: Jean-Paul Rouve, Marilou Berry ve Omar Sy'nin enerjisi ile festivalde en iyi kadın oyuncu ödülünü alan Joséphine de Meaux kalabalığı diri tutuyor. Sonraki Intouchables'ın inceliğini burada aramamak lazım; yine de ikilinin insan sıcaklığına olan ilgisi şimdiden seçiliyor.

Yeşilçam Nostaljisi Klasiklerle büyümüş, sıcak hikâye ve güçlü oyunculuk arayan bir izleyici bakışı.

1992 yazında geçen bu kamp hikâyesi, çocukluğun o uzun, telaşlı ve unutulmaz yaz günlerini hatırlatıyor. Vincent'ın ilk kez sorumluluk alması, yaramaz çocuklarla acemi rehberler arasındaki sıcak karmaşa, babasının çıkagelmesi... Hepsi iyi niyetli bir bakışla anlatılmış. Kalabalığın gürültüsü zaman zaman yorsa da filmin insanlara şefkatle yaklaşan tavrı hoşuma gitti. Eski Türk filmlerindeki mahalle sıcaklığını andıran bir topluluk duygusu var. Belki büyük bir başyapıt değil, ama gönlü güzel bir film.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar