Tut Sözünü

Tut Sözünü

Film · 2015 · 14 kişi

Fantastik komedi türündeki Türk filmi Tut Sözünü, ölümden sonrasını bir arkadaşlık hikâyesine dönüştürüyor. Oğuz Çelik'in yönettiği film, 2014'te çekilmiş ve 2 Ocak 2015'te vizyona girmiştir. Yaklaşık 95 dakika süren yapımın senaryosunu Kemal Uçar ile Giray Altınok birlikte yazmış, ikisi aynı zamanda filmin iki başrolünü de üstlenmiştir. Yapımcılığı Burhan Türk'ün adıyla anılan film Turbude Film yapımıdır.

Yalçın ile Bahadır birbirine hiç benzemeyen iki yakın arkadaştır: Yalçın fırlama ve güvenilmezdir, Bahadır ise sakin ve ılımlıdır. Bu sağlam dostluk, Yalçın'ın ölümüyle sona erer. Bir süre sonra Bahadır'ın kapısı çalınır ve karşısında Yalçın'ın hayaleti belirir; yanında ölü bir İtalyan trapezci olan Bernardo da vardır. Yalçın, yaşarken tutmadığı bir söz yüzünden Araf'ta kalmıştır; Taksiratçı'nın söylediğine göre kurtuluşu, bu sözü üç gün içinde bulup yerine getirmesine bağlıdır. Ona yardım edebilecek tek kişi de yaşarken sahip olduğu tek arkadaş olan Bahadır'dır.

Kemal Uçar Bahadır'ı, Giray Altınok Yalçın'ı, Burak Serdar Şanal Bernardo'yu, Zafer Algöz Taksiratçı'yı canlandırır; Demet Özdemir Demet karakteriyle yer alır. Kadroda ayrıca Erkan Can (Dede), Mehmet Özgür (Tokyolu), Çağdaş Onur Öztürk (Rambo), Bülent Polat (Selahattin), Ayla Algan ve İsmail Demirci bulunur. Görüntü yönetmeni Ahmet Münür Gürsoy, müzik Emrah Erdemir'e aittir.

YönetmenOğuz Çelik
Yapım ŞirketiTurbude Film
Tut Sözünü Tut Sözünü Tut Sözünü

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Farklı gözlerle

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Ölüm ve öbür dünya gibi bir konuyu hafif, eğlenceli bir dille anlatıyor; yine de hayalet ve Araf fikri küçük çocukların kafasını karıştırabilir ya da onları biraz ürkütebilir. Asıl mesajı ise çok güzel: dostluk ve verilen sözün değeri. Ergenlik çağındaki çocuklar ve yetişkinler için uygun bir aile komedisi. İzledikten sonra söz tutmak üzerine sohbet etmek için de iyi bir fırsat.

Yeşilçam Nostaljisi Klasiklerle büyümüş, sıcak hikâye ve güçlü oyunculuk arayan bir izleyici bakışı.

Birbirine hiç benzemeyen iki dostun hikâyesi, eski filmlerimizin en sevdiği temalardan biridir; burada bu dostluğun ölümden sonra bile sürmesi hoş bir masal havası katıyor. Tutulmamış bir sözün insanın yakasını bırakmaması fikri ahlaki açıdan da anlamlı. Zafer Algöz'ün Taksiratçı'sı ve Erkan Can'ın Dede'si gibi tanıdık yüzler filme sıcaklık getiriyor. Keşke mizah biraz daha incelikli, duygusal anlar biraz daha derin olsaydı; o zaman gönülde daha kalıcı bir yer edinirdi.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Kemal Uçar ile Giray Altınok'un hem yazıp hem başrollerini üstlendiği film, yazar-oyuncu ikilisinin kendi uyumuna güvenmesiyle ayakta duruyor. Sözü üç gün içinde bulma zorunluluğu senaryoya iyi bir zaman baskısı kazandırıyor; ancak bu yapı, birbirine eklenen espri sahneleri arasında sık sık gevşiyor. Ölü bir İtalyan trapezci olan Bernardo gibi absürt fikirler fantastik tarafı renklendiriyor, fakat dünyanın kuralları yeterince net kurulmadığı için Araf ve Taksiratçı fikri metaforik gücüne tam ulaşamıyor. Oğuz Çelik'in yönetmenliği güvenli bir çizgide kalıyor ve formülü zorlamıyor. Yine de dostluk duygusu samimi ve filmin en sağlam dayanağı.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar