Un témoin dans la ville

Un témoin dans la ville

Film · 1959 · 6 kişi

Édouard Molinaro'nun yönettiği Un témoin dans la ville, 1959'da çekilmiş bir Fransız-İtalyan polisiye gerilimidir. Senaryo, Fransız polisiye yazarı ikilisi Boileau-Narcejac'ın aynı adlı romanından uyarlanmıştır; bu ikilinin eserlerinden uyarlanan en tanınmış filmler arasında Les Diaboliques (1954), Vertigo (1958) ve Les Yeux sans visage (1960) vardır. Film noir geleneğine yaslanan yapım, siyah-beyaz görüntüleri, gece çekimleri ve soğuk caz müziğiyle dikkat çeker. Almanya'da Der Mörder kam um Mitternacht adıyla gösterildi.

Başrolde Lino Ventura vardır ve bu kez suçluyu kovalayan değil, kendisi kovalanan taraftadır. Hikâye geceleyin Paris'te geçer: bir cinayetin ardından katili, şehri bilen ve birbirleriyle telsizle haberleşen taksiciler izlemeye koyulur. Telsizli taksi sistemi filmin en önemli unsurlarından biridir; kahramanlar onunla iletişim kurar, kritik anda da bürodan suçlunun hareketlerini takip eder. Taksiciler dağınık bireyler olarak değil, devasa gece Paris'inde suçluyu yakalayacak güce sahip bütünleşmiş bir topluluk olarak gösterilir. Sandra Milo, Franco Fabrizi, Françoise Brion ve Jacques Berthier de kadrodadır.

Senaryoyu Molinaro, Gérard Oury ve Alain Poiré birlikte yazdı. Molinaro, ekspresyonist sinema ve film noir'dan alınma yöntemlere başvurur: sıra dışı kamera açıları, güçlü ışık-gölge kontrastları ve neon tabelaların aydınlattığı gece sahneleri. Film 86 dakika sürer.

YönetmenÉdouard Molinaro
Un témoin dans la ville Un témoin dans la ville

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Un témoin dans la ville, Fransız kara filminin ne kadar şık olabileceğini gösteren bir örnek. Boileau-Narcejac'ın romanından çıkan hikâye, Lino Ventura'yı alışık olduğumuz kovalayan konumundan alıp kovalanan tarafa geçiriyor; bu tersine çevirme yapıyı baştan ilginç kılıyor. Molinaro, ekspresyonizmden ve film noir'dan ödünç aldığı araçları bilinçli kullanıyor: sıra dışı kamera açıları, sert ışık-gölge karşıtlıkları, neon tabelaların aydınlattığı gece sahneleri. Telsizli taksi ağı ise hem bir anlatı aracı hem de bir görsel düzen; şehir, birbirine bağlı seslerden örülmüş bir ağa dönüşüyor. Soğuk caz müziği atmosferi tamamlıyor. Seksen altı dakikalık sıkı süre de türün gerektirdiği ekonomiye uygun.

Aksiyon ve Gerilim Meraklısı Temposu, gerilimi ve sahneleri önde tutan, yavaş dramalara sabrı az bir bakış.

Bir katil, gece Paris'i ve birbirleriyle telsizle haberleşen bir taksici ordusu: kovalamaca için bundan iyi kurulum zor bulunur. Lino Ventura'nın bu kez kovalanan taraf olması gerilimi ters yönden kuruyor, bu da çok iyi bir fikir. Yalnız 1959 yapımı olduğunu unutmamak lazım; bugünün hızlı kurgusunu bekleyen, temposunu ağır bulabilir. Seksen altı dakika ise kısa ve sıkı.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Filmin toplumsal açıdan en ilginç yanı, kahramanlığı yalnız bir dedektife değil, bir meslek topluluğuna vermesi. Gece Paris'inde telsizle haberleşen taksiciler, dağınık bireyler olarak değil, birlikte hareket ettiğinde suçluyu yakalayabilecek bir bütün olarak çiziliyor. Telsizli taksi sistemi burada kentin karanlığına karşı bir dayanışma ağına dönüşüyor. Bu, büyük şehirde yalnızlaşan insan imgesinin karşısına sıradan çalışanların ortak gücünü koyan bir bakış. Yine de film her şeyden önce bir polisiye olduğu için, taksicilerin gündelik hayatını ya da çalışma koşullarını derinlemesine incelemesini beklememek gerek.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar