Ljubav zauvijek (L'amour en fuite) (prevedeno)

L'amour en fuite (u turskoj verziji naslova Kaçan Aşk) je romantična komedija-drama Françoisa Truffauta iz 1979. i peti, posljednji film serijala koji je režiser izgradio oko lika Antoinea Doinela. Serijal je počeo poluautobiografskim filmom Les Quatre cents coups, a nastavio se filmovima Antoine et Colette (1962), Baisers volés (1968) i Domicile conjugale (1970). Doinela, kao i u cijelom serijalu, ponovo tumači Jean-Pierre Léaud. Film je izabran za 29. Međunarodni filmski festival u Berlinu.

Doinel je zapeo na pola puta. Ima sina osnovnoškolca nadarenog za muziku, suprugu Christine (Claude Jade) od koje se upravo razvodi i djevojku Sabine (Dorothée), prodavačicu u prodavnici ploča; sa Sabine se teško slaže koliko i s Christine. Prošlost od koje nikada neće moći pobjeći i laži kojih se ne može odreći ne puštaju ga. Kada se u njegov život ponovo vrati ljubav iz mladosti Colette (Marie-France Pisier), stare stranice se ponovo otvaraju. U glumačkoj postavi su i Dani (Liliane) te Daniel Mesguich.

Priča je ispričana nelinearno; veći dio filma čine povratci u prošlost sastavljeni od scena preuzetih iz prethodnih filmova serijala, koji ponovo prikazuju putovanje Antoinea i Christine. Ta struktura film čini podsjetnikom za obožavatelje serijala i srdačnim pozdravom ranijim filmovima. Scenarij su napisali Truffaut, Marie-France Pisier i Jean Aurel. Muziku je skladao Georges Delerue; film sadrži dijelove u boji i crno-bijele dijelove i traje otprilike 89 minuta.