Biyograficim
Adiós gringo

Adiós gringo

Film · 1965 · 14 kişi

Adiós gringo, Giorgio Stegani'nin yönettiği 1965 tarihli renkli bir spagetti western'dir. İtalya, İspanya ve Fransa'nın ortak yapımı olan, özgün dili İtalyanca film, Harry Whittington'ın Adios romanından esinlenir. İtalyan westernlerinin erken örneklerinden biri sayılır ve türün sonradan belirginleşecek kendine özgü havasından çok, Amerikan western modellerine yakın durur. İtalya'da büyük bir başarı yakalamış, o yıl ülkede en çok hasılat yapan dördüncü İtalyan filmi olmuştur.

Başrolde Giuliano Gemma, Brent Landers adlı genç bir kovboyu canlandırır. Landers, kötü giden bir sığır alışverişinin ardından kendini savunurken bir çiftçiyi vurmak zorunda kalır. Üzerine kalan suçlamayı yıkıp masumiyetini kanıtlamaya çalışırken, macera dolu olayların içine sürüklenir ve bir aşk ilişkisi yaşar. Gemma'ya Ida Galli, Roberto Camardiel, Jesús Puente, Nello Pazzafini, Germano Longo, Pierre Cressoy, Frank Braña, Massimo Righi, Jean Martin, Gilberto Galimberti, Mimo Billi, Osiride Pevarello ve Alba Maiolini eşlik eder.

Senaryoyu Stegani yazmış, yapımcı olarak Harry Pears'ın adı anılmıştır. Müziği Benedetto Ghiglia bestelemiş, orijinal şarkıyı Fred Bongusto söylemiştir; Almanya'daki versiyonun jenerik şarkısını ise Jürgen Herbst seslendirir.

YönetmenGiorgio Stegani

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Ida Galli Ida Galli Sinema oyuncusu · doğum yılı 1939 Nello Pazzafini Nello Pazzafini Oyuncu · 62 yaşında vefat etti Giuliano Gemma Pierre Cressoy Germano Longo Frank Braña Roberto Camardiel Jesús Puente Massimo Righi Jean Martin Gilberto Galimberti Mimo Billi Osiride Pevarello Alba Maiolini

Kadrosu ortak yapımlar

Farklı gözlerle

Aksiyon ve Gerilim Meraklısı Temposu, gerilimi ve sahneleri önde tutan, yavaş dramalara sabrı az bir bakış.

Kendini savunurken bir çiftçiyi vurmak zorunda kalan ve masum olduğunu kanıtlamaya çalışan bir kovboy: gerilim için sağlam bir başlangıç. Peşindeki suçlama hikâyeye sürekli bir baskı veriyor. Ama sonraki spagetti westernlerin sert, kirli havasını bekleyenler hayal kırıklığına uğrayabilir; film daha çok klasik Amerikan westernine benziyor. Türün köklerini merak edenler için keyifli, sert çatışma arayanlar için biraz uslu.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Adiós gringo, İtalyan westerninin kendi kimliğini henüz bulmadığı bir ara dönemin belgesi olarak ilginç. Stegani, Whittington'ın romanından yola çıkarken Amerikan modellerine sadık kalıyor: masumiyetini kanıtlamaya çalışan kahraman, ona eşlik eden bir aşk ve tanıdık western durumları. Bu sadakat, filmi sağlam ama öngörülebilir kılıyor; senaryo türün kalıplarını tek tek işaretliyor ve onları zorlamaya pek niyetli görünmüyor. Giuliano Gemma'yı merkeze koyan yapı ise bir yıldız aracı olarak işliyor. Macera ile aşk ilişkisi arasında gidip gelen yapı ise gerilimi zaman zaman sulandırıyor. İtalya'daki büyük gişe başarısı, seyircinin bu tanıdıklığı sevdiğini gösteriyor.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Bir western olduğu için silah ve çatışma hikâyenin içinde; kahraman daha en başta bir adamı vurmak zorunda kalıyor. Küçük çocuklara uygun değil. Western seven büyüklerle birlikte ergenler izleyebilir. Hikâyede bir aşk ilişkisi de var ama asıl konu masumiyetin peşinde koşmak. Dedelerle torunların ortak keyfi olabilecek türden bir eski film.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar