Cennet ve Sonrası

Cennet ve Sonrası

Film · 1970 · 8 kişi

Alain Robbe-Grillet'nin yazıp yönettiği Cennet ve Sonrası (özgün adı L'Éden et après), 1970 tarihli bir Fransız-Çekoslovak ortak yapımıdır; Tunus'un da katkısı vardır. Gerçeküstü, dramatik bir sanat filmi olarak anılır ve yaklaşık 93 dakika sürer. Çekoslovakya'da Eden a potom ve Eden a co dialej adlarıyla gösterilmiş, Amerika'daki adı Eden and After olmuştur. Haziran 1970'te 20. Berlin Film Festivali'nin ana yarışmasında Altın Ayı'ya aday gösterilmiş, ödülü alamamıştır.

Hikâye, Cafe Eden adlı garip bir mekâna takılan, sıkıntıdan bunalmış üniversite öğrencilerinin etrafında gelişir. Gruba merkezî karakter Violette önderlik eder; öğrenciler ölüm ve cinayet üzerine gizemli törenleri andıran oyunlar kurar. Sahneler kâbus gibi boğucudur ve dış çekimlerin bir bölümü Tunus'ta yapılmıştır. Başrolde Catherine Jourdan vardır; yönetmenin eşi Catherine Robbe-Grillet ikincil bir rolde görünür. Kadroda Pierre Zimmer, Richard Leduc ve Juraj Kukura da yer alır.

Yeni Roman akımının kurucu isimlerinden Robbe-Grillet, bu filmle ikinci dönem sinemasını başlatır. Önceki siyah-beyaz filmleri avangart ve deneyseldi; bundan sonraki renkli işlerinde sado-mazoşizm ve cinsel saplantıyı merkeze aldı. Ayrıntılı senaryo yerine Arnold Schönberg'in on iki ton sisteminden yararlanarak olay örgüsünü kurmuş, bu yüzden rollerin çoğunda görece tanınmayan oyuncularla çalışmıştır. Film Nisan 2005'te 24. İstanbul Film Festivali'nde gösterilmiş, yönetmen orada yaşam boyu başarı ödülü almıştır.

YönetmenAlain Robbe-Grillet
SenaristAlain Robbe-Grillet

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Bağlantısız isimlerin sitemizde henüz profili yok.

Catherine Robbe-Grillet Catherine Robbe-Grillet Oyuncu · 96 yaşında Aptal kadın Catherine Jourdan Pierre Zimmer Richard Leduc Juraj Kukura Ľudovít Kroner Slavo Drozd Jarmila Koleničová

Farklı gözlerle

Yapay zekâ destekli editoryal değerlendirmeler: farklı izleyici bakış açılarından yazıldı. Okur yorumu değildir; okurların incelemeleri aşağıda.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Robbe-Grillet'nin bu filmi, klasik anlamda bir hikâye anlatmaktan çok bir yapı denemesi. Olay örgüsünü ayrıntılı bir senaryo yerine Schönberg'in on iki ton sisteminden yola çıkarak kurması, sahneleri neden-sonuç zincirinden çok tekrarlanıp değişen motifler gibi düşünmeye davet eden bir yöntem; ölüm ve cinayet oyunları da bu motiflerin parçası. Yeni Roman'ın sinemaya taşınmış hâli olarak tarihî bir değeri var ve yönetmenin renkli dönemine geçişini görmek açısından önemli. Öte yandan bu yöntem, karakterlerle bağ kurmayı neredeyse imkânsız kılıyor; anlam arayan izleyici için film bir noktadan sonra soğuk bir biçim egzersizine dönüşüyor. Sevene zengin, sevmeyene yorucu.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Film, dönemin Avrupa üniversite gençliğine bakan tuhaf bir dönem belgesi gibi de okunabilir. Sıkıntıdan bunalmış öğrencilerin bir kafede toplanıp ölüm ve cinayet üzerine ritüeller kurması, anlam arayışının karanlık ve oyunbaz biçimlere bürünebildiğini düşündürüyor. Fransız-Çekoslovak ortaklığıyla yapılması ve bir bölümünün Tunus'ta çekilmesi de o yılların sinema ilişkileri açısından ilginç. Ancak film toplumsal bir çözümleme yapmaya hiç niyetli değil; gençliğin sıkıntısını bir arka plan olarak kullanıyor, nedenlerine eğilmiyor. Yorum için bir zemin sunuyor ama açıklama vermiyor.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Öğrencilerin ölüm ve cinayet üzerine oyunlar kurduğu, kâbus gibi boğucu sahneleri olan deneysel bir yapım. Hikâye alışılmış bir düzende ilerlemiyor; çoğu izleyici ne izlediğini anlamakta zorlanabilir. Sanat filmlerine meraklı yetişkinlere göre.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar