L'Immortelle

L'Immortelle

Film · 1963 · 7 kişi

1960'ların İstanbul'unda, kimliğini açıklamayan esrarengiz bir kadına kapılan bir adamın hikâyesini anlatan L'Immortelle, Türkiye'de Ölümsüz Kadın adıyla da bilinen 1963 yapımı bir drama filmidir. Fransa, İtalya ve Türkiye ortaklığıyla çekilen yapım, romancı Alain Robbe-Grillet'in ilk uzun metrajlı yönetmenlik denemesidir. Robbe-Grillet bundan kısa süre önce Geçen Yıl Marienbad'da filminin senaryosunu yazarak dünya çapında ün kazanmıştı. Film 13. Berlin Uluslararası Film Festivali'nde Altın Ayı için yarışmış ve Prix Louis Delluc ödülünü almıştır. Uzun yıllar gösterimden uzak kalan film, sonraki dönemde İstanbul Film Festivali'nde seyirciyle yeniden buluşmuştur.

Kentin karanlık gecelerinden birinde esrarengiz bir adamla kimliğini açıklamayı reddeden çekici bir kadının yolları kesişir. Aralarındaki tuhaf gerilim zamanla adamın kadına tutkuyla bağlanmasına dönüşür. Aynı sokaklarda kirli işler çeviren bir adamın çaresiz kadınları kaçırdığı da anlatılır. İki başkarakter birbiriyle Fransızca konuşurken çevredeki kişiler çoğunlukla altyazısız Türkçe konuşur. Başrollerde Jacques Doniol-Valcroze ve Françoise Brion yer alır; Guido Celano, Ulvi Uraz, Ayfer Feray, Catherine Robbe-Grillet ve Necdet Mahfi Ayral da kadrodadır.

Senaryo yönetmenin kendisine aittir. Anılar ve düşlerle kesişen doğrusal olmayan anlatım, ne karakterlerin ne de izleyicinin gördüklerinin gerçekliğinden emin olmasına izin verir; yorum seyirciye bırakılmıştır.

YönetmenAlain Robbe-Grillet
SenaristAlain Robbe-Grillet

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Farklı gözlerle

Yapay zekâ destekli editoryal değerlendirmeler: farklı izleyici bakış açılarından yazıldı. Okur yorumu değildir; okurların incelemeleri aşağıda.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Robbe-Grillet'nin ilk uzun metrajı, Geçen Yıl Marienbad'da'nın senaristinden beklenecek her şeyi taşıyor: anılarla düşlerin birbirine geçtiği doğrusal olmayan bir yapı, kimliğini açıklamayan bir kadın ve gördüğünün gerçekliğinden emin olamayan bir seyirci. Siyah beyaz İstanbul geceleri bu belirsizlik için biçilmiş bir zemin. Çevredeki karakterlerin Türkçesinin altyazısız bırakılması da bilinçli bir yabancılaştırma tercihi gibi duruyor; izleyiciyi başkarakterle aynı şaşkınlığa ortak ediyor. Berlin'de Altın Ayı için yarışması ve Prix Louis Delluc'ü alması, dönemin modernist sinemasındaki yerini gösteriyor. Ancak bu soğuk, kasıtlı olarak mesafeli yapı herkesin harcı değil; duygusal bağdan çok biçime yaslanan film, sabırsız seyirciyi erkenden kaybedebilir.

Yeşilçam Nostaljisi Klasiklerle büyümüş, sıcak hikâye ve güçlü oyunculuk arayan bir izleyici bakışı.

1960'ların İstanbul'unu siyah beyaz bir filmde görmek başlı başına bir duygu; Ulvi Uraz ile Ayfer Feray'ı bu uluslararası yapımda bulmak da ayrıca hoş. Ancak itiraf etmeli: L'Immortelle, Yeşilçam'ın sıcak, içten anlatımından çok uzak. Karakterlerle bağ kurmaya pek fırsat vermeyen, anlamı bütünüyle seyirciye bırakan bir film; gönlüyle izleyen birini soğuk bırakabilir. Uzun yıllar gösterimden uzak kaldıktan sonra İstanbul Film Festivali'nde yeniden seyirciyle buluşması, kentin sinema hafızası açısından kıymetli.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Film, 1960'ların İstanbul'unu bir Avrupalı yazar-yönetmenin gözünden kuruyor ve bu bakışın kendisi de bir belge niteliği taşıyor. Başkarakterlerin Fransızca konuşup çevredekilerin altyazısız Türkçe konuşması, kenti yabancı için hem çekici hem anlaşılmaz bir mekân olarak çiziyor. Kimliği gizli çekici bir kadın ve karanlık sokaklar, Batı'nın Doğu'ya dair alışılmış egzotik imgelerini hatırlatabilir; bu yönüyle film, şehri anlatmaktan çok bir düşü yansıtıyor. Çaresiz kadınları kaçıran bir adamın varlığı da arka planda bir tehdit olarak duruyor. Fransa, İtalya ve Türkiye ortaklığıyla çekilmesi ise dönemin ortak yapım arayışlarına küçük bir pencere açıyor.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar