Comedy of Power

L’Ivresse du pouvoir

Film · 2006 · 3 kişi

L'Ivresse du pouvoir, yani "iktidar sarhoşluğu", Claude Chabrol'un 2006'da çektiği Fransız-Alman ortak yapımı bir dramdır. Uluslararası adı Comedy of Power'dır; Latin Amerika'nın bazı ülkelerinde La comedia del poder, Almanya'da Geheime Staatsaffären adıyla gösterilmiştir. Fransızca çekilen film 110 dakika sürer. Chabrol'un gerçek olaylardan beslenen bu çalışması, 1990'ların ortasında Fransa'yı sarsan petrol devi Elf Aquitaine'in rüşvet ve yolsuzluk skandalına dayanır.

Hikâyenin merkezinde, güçlü iş insanlarının yolsuzluklarını açığa çıkarmaya kararlı bir sorgu yargıcı bulunur ve bu rolü Isabelle Huppert üstlenir. Karakterin esin kaynağı, davaya bakan Norveç asıllı Fransız yargıç Eva Joly'dir. Kadroda François Berléand, Jacky Nercessian ve Jacques Boudet'nin yanı sıra Robin Renucci, Marilyne Canto, Maurice Benguigui, Jean-François Balmer ve Jean-Christophe Bouvet de yer alır.

Senaryoyu Chabrol, Odile Barski ile birlikte yazdı. Film, 16 Şubat 2006'da Berlin Film Festivali'nin yarışma programında ilk kez izleyiciyle buluştu; olağan gösterimi aynı ayın 22'sinde başladı, İspanya'da ise 11 Mayıs 2007'de vizyona girdi. Dikkat çekici bir ayrıntı olarak film, izleyiciye gösterilecek her şeyin yönetmenin hayal gücünün ürünü olduğunu, gerçekle benzerliğin tesadüf sayılması gerektiğini söyleyen ironik bir uyarıyla açılır.

YönetmenClaude Chabrol

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Farklı gözlerle

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Chabrol'un filmi, 1990'ların ortasında Fransa'yı sarsan Elf Aquitaine rüşvet ve yolsuzluk skandalına dayanıyor. Isabelle Huppert'in canlandırdığı sorgu yargıcı, davaya bakan Eva Joly'den esinleniyor ve güçlü iş insanlarının yolsuzluklarını açığa çıkarmaya kararlı. Film, büyük şirketler ile iktidar çevreleri arasındaki dokunulmazlık kültürünü sorgulayan bir dönem portresi sunuyor. "İktidar sarhoşluğu" anlamına gelen özgün adı, filmin derdinin tek tek kişilerden çok gücün kendisi olduğunu ima ediyor. Açılıştaki her şeyin hayal ürünü olduğunu söyleyen ironik uyarı ise gerçek olaylar ile kurgu arasındaki gerilimi bilinçli bir oyuna çeviriyor.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Claude Chabrol, Elf Aquitaine skandalını belgesel bir titizlikle değil, başlıktaki komedi kelimesinin hakkını veren ironik bir mesafeyle ele alıyor. Gerçek olaylara dayandığını bildiğimiz bir filmin her şeyin hayal ürünü olduğunu söyleyen bir uyarıyla açılması, yönetmenin tavrını en baştan ortaya koyan zekice bir hamle. Odile Barski ile birlikte yazılan senaryo, Huppert'in yargıcını merkeze alıyor ve skandalın karmaşıklığını tek bir kararlı figürün gözünden süzüyor. Ancak bu ironik soğukluğun bir bedeli var: 110 dakika boyunca seyirci karakterlere yakınlaşmakta zorlanabiliyor ve gerilim bekleyenler anlatıyı fazla ölçülü bulabilir. Berlin yarışmasına seçilmesi, yine de olgun bir ustanın işi olarak görüldüğünü gösteriyor.

Yeşilçam Nostaljisi Klasiklerle büyümüş, sıcak hikâye ve güçlü oyunculuk arayan bir izleyici bakışı.

Isabelle Huppert'in kararlı bir yargıcı oynadığı bu film, iyi oyunculuğa değer veren biri için ilgi çekici. Konusu da önemli: Güçlü iş insanlarının yolsuzluklarını açığa çıkarmaya çalışan bir kadın. Yine de Chabrol'un ironik, alaycı mesafesi benim gönlüme göre değil; klasik sinemanın sıcak ahlaki merkezini, karakterle kurulan yürek bağını burada aramak boşuna olabilir. Akıllıca kurulmuş ama gönlü ısıtmayan bir film. Siyasi dramları sevenler daha çok keyif alacaktır.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar