Biyograficim
Détective

Détective

Film · 1985 · 12 kişi

Jean-Luc Godard, senaryosunu da kendisinin yazdığı suç dramı Détective'i 1985'te çekti. Bazı kaynaklar filmi Fransız-İsviçre ortak yapımı olarak anar. Film 1985 Cannes Film Festivali'nin ana yarışma bölümünde gösterildi. Aynı yıl Gent Film Festivali'nde mevcut müziği en iyi kullanan film olarak Georges Delerue Ödülü'nü, Rotterdam Film Festivali'nde ise en yenilikçi film ödülünü aldı. Fransa'da 10 Mayıs 1985'te, Amerika Birleşik Devletleri'nde 23 Ağustos'ta vizyona girdi.

Olaylar Paris'teki büyük bir otelde geçer. Yolları ayrılmaya hazırlanan bir çiftin hikâyesi, çifte bağlanan iki ayrı borç, yaklaşmakta olan bir boks karşılaşması ve iki yıl önce işlenmiş bir cinayeti araştıran iki dedektifin soruşturması önce üst üste biner, sonra birbirine karışır. Kadroda Nathalie Baye, Jean-Pierre Léaud, Laurent Terzieff, Johnny Hallyday, Claude Brasseur ve Alain Cuny'nin yanı sıra Emmanuelle Seigner ve Julie Delpy de vardır.

Godard polisiye iskeleti, edebiyat, sinema ve müzikten çok sayıda göndermeyle doldurur: Shakespeare'in Fırtına oyunundan ödünç alınmış karakterler, Joseph Conrad'ın Lord Jim'i, René Char ve André Breton, Cocteau'nun La Belle et la Bête'i, Schubert, Wagner, Chopin, Liszt ve Chabrier. Film hikâyesini çözmeyi inatla reddeder; yine de yönetmenin son "geleneksel" filmi sayılır. Süresi 95 dakikadır.

YönetmenJean-Luc Godard

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Nathalie Baye Nathalie Baye Oyuncu · 77 yaşında vefat etti Jean-Pierre Léaud Jean-Pierre Léaud Sinema oyuncusu · 82 yaşında Laurent Terzieff Johnny Hallyday Claude Brasseur Alain Cuny Emmanuelle Seigner Julie Delpy Stéphane Ferrara Alexandra Garijo Xavier Saint-Macary Ann-Gisel Glass

Kadrosu ortak yapımlar

Yönetmenin diğer yapımları

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Détective, Godard'ın polisiye kalıbını bir iskelet gibi kullanıp üzerine edebiyat, müzik ve sinema alıntılarını katman katman yığdığı bir film. Tek bir otelde kesişen hikâyeler klasik bir anlatı beklentisi uyandırıyor, ama yönetmen bu beklentiyi bilerek boşa çıkarıyor; çözülmeyen olay örgüsü bir eksiklik değil, filmin tavrı. Var olan müziğin kullanımıyla ödül alması da tesadüf değil: Schubert'ten Wagner'e uzanan parçalar sahnelere yorum katan ikinci bir ses gibi çalışıyor. Yine de alıntı yoğunluğu, Godard'ın diline yabancı izleyici için bir oyun değil bir duvar olabilir. Bence en verimli okuma, onu yönetmenin son geleneksel filmi olarak, kariyerindeki bir geçişin belgesi gibi görmek.

Aksiyon ve Gerilim Meraklısı Temposu, gerilimi ve sahneleri önde tutan, yavaş dramalara sabrı az bir bakış.

Otel, eski bir cinayet soruşturması, hazırlanan bir boks maçı, borçlar... Kâğıt üzerinde tam bir suç filmi. Ama kimse bu malzemeyle gerilim kurmaya niyetli değil. Hikâyeler birbirine çarpıyor, sonra öylece havada kalıyor. Dedektif filmi diye açan biri büyük ihtimalle hayal kırıklığına uğrar. Tür beklentisini kapıda bırakabilenler için ilginç bir deney, o kadar.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Büyük bir Paris otelini mekân seçmek, filmi küçük bir toplum maketine çeviriyor: ayrılık eşiğindeki bir çift, borç peşindeki insanlar, maça hazırlanan bir boksör ve eski bir cinayeti kurcalayan dedektifler aynı koridorları paylaşıyor. Bu karakterleri birbirine bağlayan asıl ipliğin para ve borç olması dikkat çekici. Godard'ın Shakespeare'den Conrad'a uzanan göndermeleri ise yüksek kültürle sıradan suçu aynı karede buluşturuyor. Seksenlerin ortasında sanat sinemasının popüler türlerle nasıl hesaplaştığını görmek isteyenler için öğretici bir örnek.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar