Biyograficim
Gülünç ilişkiler

Gülünç ilişkiler

Film · 1996 · 15 kişi

Rémi Waterhouse'un senaryosunu yazdığı Gülünç İlişkiler, yönetmen Patrice Leconte'un 1996'da çektiği bir Fransız tarihi dramasıdır. Hikâye, XVI. Louis döneminin Versailles Sarayı'ndaki çürümüş aristokrat çevresinde geçer; bu ortamda toplumsal itibar, kişinin nüktedan sözlerle rakiplerini küçük düşürüp kendisini gülünç duruma düşürmekten kaçınma becerisine bağlıdır.

Baş karakter, taşra kökenli soylu Grégoire Ponceludon de Malavoy'dur; köylülerin bölgedeki bataklıklar kurutulmadığı için sefil koşullarda yaşamasından ve can kaybından derinden rahatsızdır. Maddi imkânı kısıtlı olan Ponceludon, bu soruna çözüm bulmak amacıyla sarayın kapısını çalar ve kral nezdinde destek arayışına girer. Yolculuğunda Marquis de Bellegarde, güçlü ve etkileyici Madame de Blayac ile Bellegarde'ın kızı Mathilde gibi saray figürleriyle karşılaşır; aralarındaki ilişkiler filmin dramatik omurgasını oluşturur.

Yapım, dönemin soylularının bencilliğini ve halkın çektiği sıkıntılara kayıtsızlığını da eleştirel bir bakışla ele alır. Fransa'nın adayı olarak 69. Akademi Ödülleri'nde yabancı dilde en iyi film dalında aday gösterilen film, aynı yıl César Ödülleri töreninde de birden fazla ödülün sahibi olmuştur.

YönetmenPatrice Leconte

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Fanny Ardant Fanny Ardant Oyuncu · 77 yaşında Jacques Mathou Jacques Mathou Oyuncu Charles Berling Jean Rochefort Judith Godrèche Bernard Giraudeau Albert Delpy Antonin Lebas-Joly Bernard Dhéran Carlo Brandt Fabrice Eberhard Laurent Valo Marie Pillet Maurice Chevit Philippe du Janerand

Yönetmenin diğer yapımları

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Patrice Leconte, Versailles'ı bir salon savaş alanı gibi kuruyor: burada silah kılıç değil, nükte. Rémi Waterhouse'un senaryosu, Ponceludon'un bataklıkları kurutma derdini ahlaki bir çapa olarak kullanıp onu saray oyunlarının ortasına bırakıyor; bu sade ama sağlam yapı filmin dağılmasını engelliyor. Diyaloglar keskin, sahneler kısa ve ritmik tutulmuş. Fanny Ardant'ın Madame de Blayac'ı, soğukluğu ile çekiciliğini aynı anda taşıyan bir performans. Çekincem şu: nüktelerin bir kısmı altyazıda gücünü yitirebiliyor ve dönem filmlerine alışkın olmayan seyirci için anlatı yer yer art arda dizilmiş söz düellolarına dönüşüyor. Yine de Oscar adaylığı ve César ödülleri boşuna değil.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Film, XVI. Louis dönemi Versailles'ında itibarın bir söz oyununa bağlandığı bir toplumu gösteriyor; asıl gücü ise bu parıltının karşısına taşradaki köylülerin sefaletini koyması. Bataklıklar kurutulmadığı için insanlar ölürken saray, kimin kimi daha zekice küçük düşüreceğiyle meşgul. Maddi imkânı kısıtlı bir taşra soylusunun destek aramak için saraya gitmesi, sınıf içindeki farkları da görünür kılıyor: soylu olmak, sesinizin duyulmasına yetmiyor. Yapımın aristokrasinin bencilliğine ve halkın sıkıntısına kayıtsızlığına yönelttiği eleştiri, ders verir gibi değil ironiyle işleniyor. Bu da filmi kuru bir tarih anlatısı olmaktan çıkarıp canlı bir dönem portresine dönüştürüyor.

Aksiyon ve Gerilim Meraklısı Temposu, gerilimi ve sahneleri önde tutan, yavaş dramalara sabrı az bir bakış.

Baştan söyleyeyim, bu film benim alanım değil. Kavga yok, kovalamaca yok; savaş tamamen laf üzerinden dönüyor. Başlardaki saray salonları ve uzun sohbetler sabrımı epey zorladı. Ama itiraf edeyim, laf sokma düelloları bir noktadan sonra gerçek bir gerilim yaratıyor, çünkü burada kaybetmek sosyal olarak bitmek demek. Tempo arayan biri için yavaş, sözlü düelloları sevenler için keyifli.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar