Biyograficim
How to Keep the Red Lamp Burning

Les Bons Vivants

Film · 1965 · 5 kişi

Fransız-İtalyan komedisi How to Keep the Red Lamp Burning, 1965'te çekildi; Fransa'da Les Bons Vivants adıyla, sonradan da Un grand seigneur başlığıyla gösterilmiştir. Film tek bir hikâye anlatmaz, üç ayrı kısa bölümden oluşur; Almanya'da Die Damen lassen bitten adıyla bilinir. Fransa'daki ilk gösterimi 28 Ekim 1965'te yapılan film siyah-beyaz çekilmiştir ve yaklaşık 100 dakika sürer; üç bölümlü yapısı onu dönemin tek parça komedilerinden ayırır.

Ortak konu, 13 Nisan 1946 tarihli Marthe Richard yasasının ardından bir genelevin kapatılmasıdır. Yasa, Fransa'da genelevleri yasaklamıştı ve film bu toplumsal değişimi gülmece üzerinden ele alır. İlk iki bölüm, La Fermeture ve Le Procès, Gilles Grangier'nin; üçüncü ve adını filme veren bölüm, Les Bons Vivants, Georges Lautner'in imzasını taşır. Senaryo Michel Audiard ile Albert Simonin'e aittir.

Başlıca oyuncular arasında Bernard Blier, Mireille Darc, Andréa Parisy, Bernadette Lafont ve Louis de Funès vardır; de Funès son bölümde başrolü üstlenir. Kadroda ayrıca Darry Cowl, Albert Rémy, Bernard Musson, Bernard Dhéran, Catherine Samie, Dominique Davray, Aline Bertrand ve Andrée Tainsy gibi isimler yer alır.

YönetmenGilles Grangier, Georges Lautner

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Albert Rémy Oyuncu · 55 yaşında vefat etti Bernadette Lafont Bernadette Lafont Oyuncu · 74 yaşında vefat etti Darry Cowl Darry Cowl Tiyatro oyuncusu · 80 yaşında vefat etti Jacques Legras Jacques Legras Oyuncu · 82 yaşında vefat etti Pierre Bertin Pierre Bertin Sinema oyuncusu · 92 yaşında vefat etti

Kadrosu ortak yapımlar

Farklı gözlerle

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Film, Fransa'da 13 Nisan 1946'da çıkarılan ve genelevleri yasaklayan Marthe Richard yasasını çıkış noktası alıyor; yani komedinin altında gerçek bir toplumsal dönüşüm yatıyor. Bir genelevin kapanışını mizahla anlatmak, bir yasanın gündelik hayata nasıl yansıdığını görmenin dolaylı bir yolu. 1965'te çekildiği düşünülürse, yaklaşık yirmi yıl önceki bir düzenlemeye mesafeli ve ironik bir geri bakış da söz konusu. Kadın bedeni üzerine kurulu bir düzenin mizah malzemesi yapılması bugünün izleyicisini rahatsız edebilir; filmi dönemin bakış açısının bir belgesi olarak okumak daha verimli.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Üç ayrı epizottan oluşan, iki yönetmenli bir yapı: ilk iki bölüm, La Fermeture ve Le Procès, Gilles Grangier'nin; filme Fransızca adını veren Les Bons Vivants ise Georges Lautner'in. Senaryonun Michel Audiard ve Albert Simonin imzası taşıması, diyaloğa yaslanan bir Fransız komedisi beklentisi yaratıyor. Siyah-beyaz çekilmiş, yaklaşık 100 dakikalık film Bernard Blier, Mireille Darc, Bernadette Lafont ve son bölümün merkezindeki Louis de Funès gibi geniş bir kadroyu bir araya getiriyor. Epizotlu filmlerin bilinen zaafı burada da bir risk: bölümler arasındaki ton ve tempo farkı bütünün ritmini düzensizleştirebilir. Yine de ortak konu, parçaları bir arada tutan sağlam bir omurga işlevi görüyor.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Konusu bir genelevin kapanması olan bir komedi, bu yüzden çocuklarla izlemeye uygun değil. Siyah-beyaz bir Fransız filmi ve üç ayrı bölümden oluşuyor. Büyükler Louis de Funès'i görmek için merak edebilir. Ama aile akşamı için başka bir film seçmek daha doğru olur. Eski Fransız komedilerini seven yetişkinler kendi aralarında izlesin.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar