Biyograficim
Il Marchese del Grillo

Il Marchese del Grillo

Film · 1981 · 15 kişi

1981 tarihli İtalyan tarihî komedisi Il Marchese del Grillo'yu Mario Monicelli yönetti. İtalya ile Fransa'nın ortak yapımı olan film, yaklaşık 135 dakikalık süresi boyunca Roma'da yaşayan bir asilzadenin başından geçenleri anlatır; başrolde, başlık karakterini canlandıran Alberto Sordi vardır. Yurt dışında "The Marquis of Grillo" adıyla da gösterilen yapım, dönem filmi ile hicvi bir araya getirir.

Hikâye, on dokuzuncu yüzyılın başında, Papa VII. Pius döneminin Roma'sında geçer. Merkezdeki isim, şakaya düşkün soylu Onofrio del Grillo'dur. Karakter, on sekizinci yüzyılda yaşamış gerçek Onofrio del Grillo hakkında halk arasında dolaşan anlatılardan esinlenerek kurgulanmıştır. Filmde del Grillo'nun oyunları, işin içine Papa'nın da girdiği bir noktaya kadar uzanır. Sordi'nin yanında Paolo Stoppa, Flavio Bucci, Leopoldo Trieste, Marina Confalone, Marc Porel, Camillo Milli, Riccardo Billi ve Pietro Tordi gibi oyuncular da kadroda yer alır.

Senaryo, Leonardo Benvenuti, Piero De Bernardi ve Monicelli'nin ortak çalışmasıdır. Film, 32. Berlin Uluslararası Film Festivali'nin yarışma bölümünde gösterildi ve Monicelli 1982'de En İyi Yönetmen dalında Gümüş Ayı'yı aldı. Yapım ayrıca En İyi Dekor ve En İyi Kostüm dallarında iki David di Donatello ödülüne layık görüldü. Filmin akılda kalan repliği Io sò io, e voi non siete un cazzo, yani "Ben neysem oyum, siz hiç kimsesiniz", Belli'nin 1831 tarihli bir sonesinden alınmıştır.

YönetmenMario Monicelli
Il Marchese del Grillo Il Marchese del Grillo Il Marchese del Grillo

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Alberto Sordi Alberto Sordi Sinema oyuncusu · 82 yaşında vefat etti Sal Borgese Sal Borgese Oyuncu · 89 yaşında Paolo Stoppa Caroline Berg Riccardo Billi Flavio Bucci Camillo Milli Cochi Ponzoni Marc Porel Pietro Tordi Leopoldo Trieste Giorgio Gobbi Isabelle Linnartz Tommaso Bianco Marina Confalone

Yönetmenin diğer yapımları

Farklı gözlerle

Yeşilçam Nostaljisi Klasiklerle büyümüş, sıcak hikâye ve güçlü oyunculuk arayan bir izleyici bakışı.

Eski İtalyan komedilerinin o bilge, hınzır sıcaklığını arayanlar için bu film iyi bir adres. Papa VII. Pius dönemi Roma'sında geçen hikâye, şakacı bir asilzadenin oyunlarını anlatırken soyluluğun kibrini de alaya alıyor. Karakterin halk arasında anlatılan hikâyelerden doğmuş olması, filme masal tadında bir hava katıyor. Yeşilçam'ın zengin ile yoksulu karşı karşıya getiren hikâyelerine alışkın bir göz, burada aynı derdi çok daha alaycı bir dille bulacak. Yalnız bu alaycılık zaman zaman acımasızlaşıyor; sıcak bir ahlaki merkez arayan izleyici, kahramanın şakalarına her zaman gülemeyebilir.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Monicelli'nin Berlin'de En İyi Yönetmen dalında Gümüş Ayı alması tesadüf değil: film, dönem filminin ağır görselliğini hicvin hızlı ritmiyle birleştirebilen nadir örneklerden. David di Donatello getiren dekor ve kostümler yalnızca süs değil, anlatının parçası; soyluluğun ihtişamı ne kadar ayrıntılı kurulursa, onu delen şakalar o kadar keskin duruyor. Benvenuti ve De Bernardi ile birlikte yazılan senaryo şakadan şakaya ilerliyor. Zayıf nokta da burası: yaklaşık 135 dakikalık sürede bu düzen bence kendini tekrar etmeye başlıyor ve anlatı, bir sonraki oyunu beklemenin ötesine geçmekte zorlanıyor. Daha sıkı bir kurguyla film çok daha keskin olabilirdi.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Filmin en çok hatırlanan repliği, "Ben neysem oyum, siz hiç kimsesiniz", aslında bütün meseleyi özetliyor: ayrıcalığın kendini gerekçelendirmeye bile gerek duymadığı bir sınıf düzeni. Belli'nin 1831 tarihli bir sonesinden alınan bu söz, hicvi anlattığı dönemin kendi sesine bağlıyor. Kilise ile aristokrasinin iç içe geçtiği Papalık Roma'sını seçmek ise eleştiriyi tek bir kişiye değil, bütün bir düzene yöneltiyor. Şakacı bir soylunun hikâyesi gibi görünen film, kimin kimin üzerinde güldüğü sorusunu da sorduruyor. Sınıf ilişkileri üzerine düşünmek isteyenler için kahkahanın altında sağlam bir zemin var.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar