Memleket Meselesi

Memleket Meselesi

Film · 2010 · 6 kişi

Bir tokadın ülke gündemine taşınması, dram ile komediyi birleştiren Türk filmi Memleket Meselesi'nin konusunu oluşturur. İsa Yıldız'ın senaryosunu yazıp yönettiği yapım 31 Aralık 2010'da gösterime girdi, yaklaşık 105 dakika sürer. Sinemalarda 31 hafta kalan film 203.048 TL hasılat elde etti. Başrolde, kendine has mizah anlayışıyla tanınan Ahmet Uğurlu yer alır; film, ülkede sık rastlanan adalet ihlallerine sıcak bir komedi diliyle eleştirel bir bakış getirmeye çalışır.

Merkezdeki isim, emekliliğine az kalmış ilkokul öğretmeni Adil Hoca'dır. İnatçı ve doğrucu yapısı yüzünden yıllarca uyumsuz sayılmış, sürgüne gönderilmiş, karısı Nazife'nin bile sabrını taşırmıştır. Sonunda kendi kasabasına tayin olunca yaşam sakinleşir gibi olur; ama genç bir polisten ağır küfür ve bir tokat yiyince gururu yara alır. İlçe emniyetinde ve savcılıkta sonuç alamayan Hoca, vazgeçmek yerine mücadeleyi büyütür. Kasabalı ona arka çıkar, mesele ülkenin gündemine taşınır. Füsun Demirel Nazife'yi, Tuna Orhan Haceli'yi, Ahmet Kural Mustafa'yı, Bora Akkaş Deniz'i, Ufuk Bayraktar ise polisi canlandırır; Selahattin Terlemez savcı rolündedir.

Yapımcılığı ACR Yapım'ın, dağıtımı UIP'nin üstlendiği filmin yapımcısı Sefa Tiryaki, müzikleri ise Özgür Akgül ve Mehmet Erdem'dir.

Yönetmenİsa Yıldız
Yapım ŞirketiACR Yapım

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Kadroda ayrıca: Selahattin Terlemez

Farklı gözlerle

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Bir tokadın memleket meselesine dönüşmesi, gündelik adaletsizlikleri bireyin onuruyla aynı terazide tartan zekice bir kurgu. Adil Hoca'nın dik başlı ve dobra olduğu için yıllarca sürgün yemesi, devletle uzlaşmayan memurun tanıdık bir portresi; adının Adil olması da tesadüf sayılmaz. Kasaba halkının ona sahip çıkması, küçük yerlerde dayanışmanın nasıl büyüyebildiğini gösteriyor. Film meseleye sert bir dille değil, eleştirel ama sıcak bir bakışla yaklaşıyor; bu da onu bir manifesto olmaktan çok bir toplum hikâyesi olarak tutuyor. Yine de olayın ülke çapına yayılması, gerçekçilikten çok bir fablın mantığıyla işliyor.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Çıkış fikri güçlü: küçük bir hakaretin kartopu gibi büyümesi, iyi bir kara komedi için ideal bir iskelet. Ancak dram ile komedi arasındaki ton dengesini kurmak bu tür hikâyelerin en zor işidir ve filmin basından aldığı zayıf değerlendirmeler bu dengede zorlandığını düşündürüyor. Ahmet Uğurlu'nun kendine has mizahı başrol için isabetli bir tercih, ama böyle bir anlatı sürekli tırmanan bir yapı ister; fikir, uzun metrajı taşıyacak dramatik basamakları her zaman bulamıyor ve bazı bölümler aynı durumu farklı makamlarda tekrarlamaya dönüşüyor. Sonuçta fikri, yapısından daha iyi bir film.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Emekliliği yaklaşan bir öğretmenin onurunu savunması, gençlere doğru sözlülük ve hakkını aramak üzerine güzel bir örnek. Komedi tarafı aileyle izlemeyi kolaylaştırıyor. Ama hikâye bir polisin öğretmene küfredip tokat atmasıyla başlıyor; küçük çocuklar bu sahne hakkında soru sorabilir. Ortaokul ve üstü çocuklarla rahatça izlenir.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar