The Scientific Cardplayer

Lo scopone scientifico

Film · 1972 · 14 kişi

Lo scopone scientifico, Amerika'da The Scientific Cardplayer ve The Scopone Game adlarıyla dağıtılan, Luigi Comencini'nin 1972'de yönettiği İtalyan komedi-dramıdır. Fransa'da L'Argent de la vieille adıyla gösterilen film, Dino De Laurentiis'in yapımcılığında hazırlanmıştır ve Titanus imzası taşır. Senaryosu Rodolfo Sonego'ya aittir; film 113 dakika sürer. Commedia all'italiana geleneğinin başyapıtları arasında sayılan yapım, 2008'de İtalya Kültür Bakanlığı'nın "kurtarılması gereken 100 İtalyan filmi" listesine alınmıştır; liste, 1942 ile 1978 arasında ülkenin ortak belleğini değiştirdiği düşünülen yüz filmden oluşur.

Hikâye, Roma'da bir gecekondu mahallesinde geçer. Hurdacılık yapan bir adam ile temizlik işçisi bir kadın, her yıl milyarder yaşlı bir dostlarının davetiyle onunla scopa adlı klasik İtalyan kart oyununu oynamaya gider. Her seferinde bu kez servete kavuşacaklarını hayal ederler. Ancak yaşlı kadın oyunda yenilmez görünür ve her yıllık karşılaşma, yoksulların umutları ile zenginlerin acımasızlığı arasındaki uçurumu bir kez daha gözler önüne serer.

Başrollerde Alberto Sordi, Silvana Mangano, Bette Davis ve Joseph Cotten yer alır. Kadroda ayrıca Mario Carotenuto, Domenico Modugno, Dalila Di Lazzaro ve Marco Tulli de bulunur.

YönetmenLuigi Comencini
Yapım ŞirketiTitanus

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Alberto Sordi Alberto Sordi Sinema oyuncusu · 82 yaşında vefat etti Silvana Mangano Silvana Mangano Oyuncu · 59 yaşında vefat etti Bette Davis Joseph Cotten Mario Carotenuto Domenico Modugno Franca Scagnetti Guido Cerniglia Ennio Antonelli Giselda Castrini Dalila Di Lazzaro Marco Tulli Daniele Dublino Aristide Caporale

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Comencini'nin filmi, tek bir tekrar eden durumdan, her yıl yeniden oynanan bir iskambil masasından bütün bir dünya görüşü çıkarıyor. Rodolfo Sonego'nun senaryosu bu yapıyı bir döngü olarak kuruyor: umut, oyun, hayal kırıklığı ve yeniden umut. Komedi ile dramın dengesi commedia all'italiana'nın en iyi örneklerindeki gibi; güldürüyor ama gülüşün altı acı. Kadroda Bette Davis ile Joseph Cotten'ın yer alması, Roma'nın gecekondularıyla Hollywood'un eski yıldızlarını aynı masaya oturtan cüretli bir tercih. 113 dakika yer yer uzun hissettirebilir, çünkü döngü yapısı tekrarı kaçınılmaz kılıyor. Yine de korunması gereken filmler listesindeki yerini hak ediyor.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Film, yoksullukla zenginlik arasındaki uçurumu bir kart oyunu metaforuyla anlatıyor ve bunu ders verir gibi değil, bir hikâyenin doğal sonucu olarak yapıyor. Roma'nın gecekondu mahallesinde yaşayan bir hurdacı ile bir temizlikçi kadın, kazanmanın kurallarını hep zenginin belirlediği bir masaya her yıl yeniden oturuyor. Asıl acı olan, kaybetmekten çok umudun her yıl yenilenmesi. 1942 ile 1978 arasında İtalya'nın ortak belleğini değiştirdiği söylenen filmler arasında sayılması tesadüf değil; savaş sonrası İtalya'nın sınıf meselesini bu kadar sade bir düzenekle anlatan az yapım var.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Aileyle izlemek için ne şiddet ne de kaba bir dil sorunu öne çıkıyor; konu bir iskambil oyunu ve bir umut. Ama küçük çocuklar için uzun ve ağır bir film. Mizahı var, fakat mesajı acı: zengin hep kazanıyor. Lise çağındaki gençlerle ve büyüklerle izleyip sonra sohbet etmek için güzel bir seçim. Çocuklara göre değil, düşünmeyi seven yetişkinlere göre.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar