Biyograficim
Tristana

Tristana

Film · 1970 · 15 kişi

Benito Pérez Galdós'un 1892 tarihli romanını sinemaya uyarlayan Luis Buñuel, bu dramı Tristana adıyla 1970'te çekti. Bir İspanya-Fransa-İtalya ortak yapımı olan film, Buñuel'in Galdós'tan yaptığı ikinci uyarlamadır; ilki Nazarín'di. Yapım, 43. Akademi Ödülleri'nde En İyi Yabancı Film adayları arasına girdi, Cannes'da yarışma dışı gösterildi ve 1996'da eleştirmenlerce en iyi onuncu İspanyol filmi seçildi.

Hikâye 19. yüzyılın sonunda Toledo'da geçer. Yaşlı soylu Don Lope'yi Fernando Rey canlandırır; Don Lope, küçük yaştan itibaren yanında büyüttüğü Tristana'yı (Catherine Deneuve) sonradan kendine bağlamaya kalkar. Koruyucu görünen bu ilgi zamanla baskıcı bir sahiplenmeye dönüşür. Sanata yönelen Tristana, genç ressam Horacio'yla (Franco Nero) tanışınca evden ayrılır, ama özgürlük arayışı onu beklenmedik bir yola sokar. Hizmetçi Saturna'yı Lola Gaos oynar.

Buñuel, uzun yıllar yurtdışında çalıştıktan sonra bu filmle ülkesine döndü. Senaryoyu Julio Alejandro ile birlikte yazdı, yapımın da başında bizzat durdu. İspanyolca bilmeyen Deneuve ile Nero'nun sesleri İspanyolca dublajla kaydedildi. Film, diğer işlerinde olduğu gibi Hristiyanlığa ve burjuvaziye yönelik eleştiriyi simgeler yoluyla ve zaman zaman doğrudan sürdürür.

YönetmenLuis Buñuel
Yapım ŞirketiLes Films Corona

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Catherine Deneuve Catherine Deneuve Sinema oyuncusu · 83 yaşında Aldo Sambrell Aldo Sambrell Sinema oyuncusu · 79 yaşında vefat etti Fernando Rey Franco Nero Lola Gaos Antonio Casas Jesús Fernández José Calvo Fernando Cebrián Antonio Ferrandis José María Caffarel Cándida Losada Joaquín Pamplona Mary Paz Pondal Juanjo Menéndez

Yönetmenin diğer yapımları

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Tristana, Buñuel'in sembolleri gerçekçi bir anlatının içine sızdırma ustalığının olgun örneklerinden. Hikâye düz bir melodram olarak da anlatılabilirdi: yaşlı bir koruyucu, genç bir kadın, bir kaçış. Ama Buñuel ilginin baskıya, korumanın sahiplenmeye dönüştüğü süreci soğukkanlı bir mesafeden izlediği için film, seyircinin karakterlerle kolayca özdeşleşmesine izin vermiyor. Bu mesafe bazı izleyicilere soğuk gelebilir; duygusal bir doruk arayan, aradığını bulamayabilir. Deneuve ile Nero'nun İspanyolca dublajla seslendirilmesi de oyunculukları kısmen bir perdenin ardında bırakıyor. Hristiyanlık ve burjuvazi eleştirisinin bazen sembollerle bazen açıkça yapılması ise yönetmenin imzasının hâlâ keskin olduğunu gösteriyor.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

19. yüzyıl sonu Toledo'sunda geçen film, bir kadının hayatı üzerinde erkeğin, servetin ve dinin kurduğu tahakkümü inceliyor. Don Lope'nin koruyuculuğunun sahiplenmeye dönüşmesi, dönemin toplumunda bir erkeğin himayesine bağımlı yaşayan bir kadının ne kadar az seçeneği olduğunu açıkça gösteriyor. Tristana'nın sanata yönelmesi, özgürlüğün o çağda bir kadın için ne kadar dar bir kapıdan geçtiğinin işareti gibi. Buñuel'in uzun yıllar yurtdışında çalıştıktan sonra bu hikâyeyle ülkesine dönmesi de filmi, İspanya'nın kendi geçmişindeki düzenle hesaplaşması olarak okumaya imkân veriyor.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Bu bir aile akşamı filmi değil. Yaşlı bir adamın yanında büyüttüğü genç kadını kendine bağlamaya çalışması, baskı ve sahiplenme üzerine ağır bir hikâye. Çocuklar için uygun değil, gençler için de konu rahatsız edici olabilir. Yetişkinlerin kendi başlarına ya da sinemaya ilgi duyan bir arkadaş çevresiyle izlemesi daha doğru olur.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar