Biyograficim
We All Loved Each Other So Much

C'eravamo tanto amati

Film · 1974 · 15 kişi

C'eravamo tanto amati (We All Loved Each Other So Much), Ettore Scola'nın 1974'te çektiği İtalyan komedi-dramıdır. Senaryoyu Scola, yazar ikilisi Age & Scarpelli ile birlikte kaleme almıştır. Film, Scola'nın en iyi işlerinden biri sayılır ve commedia all'italiana geleneğinin önemli bir örneği olarak görülür; yönetmen onu Vittorio De Sica'ya adamıştır. 118 dakikalık yapım, César En İyi Yabancı Film Ödülü'nü kazanmış, 1975 Moskova Uluslararası Film Festivali'nde büyük ödül almıştır. 2008'de ise İtalya Kültür Bakanlığı'nın, 1942 ile 1978 arasında ülkenin ortak belleğini değiştirdiği söylenen yüz filmi kapsayan "kurtarılması gereken 100 İtalyan filmi" listesine girmiştir.

Anlatı, otuz yılı aşan uzun bir geriye dönüştür. Hüzünlü ama güldüren bir tonla, üç erkeğin ve aralarında kalan kadının hayatını, gençlik umutlarının kırılışını izler. Rolleri Nino Manfredi, Vittorio Gassman, Stefano Satta Flores ve Stefania Sandrelli paylaşır; kadroda Giovanna Ralli, Aldo Fabrizi ve Marcello Mastroianni da vardır.

Film, savaş sonrası İtalyan solunun idealleri ile gerçeğe uyum sağlama zorunluluğu arasındaki çatışmayı işler. Aynı zamanda 1945'ten 1970'e uzanan ekonomik büyüme yıllarında yükselme hırsını ve hayat karşısındaki alaycılığı canlı bir toplumsal tablo olarak çizer.

YönetmenEttore Scola

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Stefania Sandrelli Stefania Sandrelli Oyuncu · 80 yaşında Marcello Mastroianni Marcello Mastroianni Oyuncu · 72 yaşında vefat etti Vittorio Gassman Nino Manfredi Stefano Satta Flores Aldo Fabrizi Giovanna Ralli Elena Fabrizi Luciano Bonanni Fiammetta Baralla Mike Bongiorno Armando Curcio Marcella Michelangeli Ugo Gregoretti Isa Barzizza

Kadrosu ortak yapımlar

Yönetmenin diğer yapımları

Farklı gözlerle

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Ettore Scola'nın filmi, 1945'ten 1970'e uzanan İtalya'yı üç erkek ve aralarında kalan bir kadının hayatı üzerinden okuyor. Savaş sonrası İtalyan solunun idealleri ile gerçeğe uyum sağlama zorunluluğu arasındaki gerilim, bireysel tercihlerin içine ustalıkla yerleştirilmiş. Ekonomik büyüme yıllarının yükselme hırsı ve hayata karşı alaycılık, dönemin toplumsal tablosunu canlı biçimde çiziyor. Filmin İtalya Kültür Bakanlığı'nın kurtarılması gereken 100 İtalyan filmi listesine girmesi şaşırtıcı değil; bir kuşağın umutlarının nasıl aşındığını anlamak isteyenler için değerli bir dönem belgesi.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Commedia all'italiana geleneğinin olgun bir örneği. Scola, Age ve Scarpelli ile birlikte yazdığı senaryoda otuz yılı aşan bir geriye dönüş kuruyor ve hüzün ile kahkahayı aynı sahnede tutmayı başarıyor. Nino Manfredi, Vittorio Gassman ve Stefano Satta Flores'in karakterlerinin yolları Stefania Sandrelli'nin karakteri etrafında kesişirken, anlatı kişisel bir hikâyeden bir dönem panoramasına genişliyor. Filmin Vittorio De Sica'ya adanmış olması, kendi sinema geleneğiyle konuşma isteğini de açığa vuruyor. César ve Moskova'daki büyük ödül hak edilmiş görünüyor. Tek çekincem, epizodik yapının bazı bölümlerde ritmi gevşetmesi ve 118 dakikanın zaman zaman hissedilmesi.

Aksiyon ve Gerilim Meraklısı Temposu, gerilimi ve sahneleri önde tutan, yavaş dramalara sabrı az bir bakış.

Dürüst olayım, bu benim türüm değil. 118 dakika boyunca uzun konuşmalar, geriye dönüşler ve kırılan umutlar var; kovalamaca ya da gerilim beklerseniz sıkılırsınız. Yine de üç arkadaşın yıllar içinde nasıl değiştiğini görmek beklediğimden ilginç. Sabrınız varsa ve hüzünlü komediyi seviyorsanız bir şans verin; tempo arıyorsanız başka bir akşama saklayın.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar