Muški – ženski: 15 faits précis (Masculin féminin) (prevedeno)

Masculin féminin: 15 faits précis crno-bijela je komedija-drama francuskog Novog talasa iz 1966. godine; film, francusko-švedsku koprodukciju, napisao je i režirao Jean-Luc Godard. Scenarij je slobodno nadahnut pripovijetkama Guya de Maupassanta Le Signe i La Femme de Paul. Film se smatra portretom Francuske i Pariza 1960-ih i pamti se po međunaslovu "djeca Marxa i Coca-Cole". Jean-Pierre Léaud je za ovu ulogu na Berlinskom filmskom festivalu 1966. dobio Srebrnog medvjeda.

Priča prati idealističnog mladića Paula (Léaud), koji se tek vratio iz vojske. Paul s jedne strane traži posao, a s druge izlazi na ulicu protiv Vijetnamskog rata. Zaljubljuje se u pop pjevačicu Madeleine (Chantal Goya), koja karijeru stavlja ispred ljubavi. Iako se razlikuju i po muzičkom ukusu i po političkim stavovima, zbližavaju se i nastaje četveročlana veza koja uključuje i Madeleinine cimerice Catherine (Catherine-Isabelle Duport) i Elisabeth (Marlène Jobert). Kamera mladima postavlja pitanja o ljubavi, seksualnosti i politici u stilu vérité; glavni tok prekidaju dijelovi poput scene adaptirane prema drami LeRoija Jonesa Dutchman.

U filmu postoje aluzije na Charlesa de Gaullea, Andréa Malrauxa, Jamesa Bonda i Boba Dylana; Brigitte Bardot pojavljuje se kao ona sama. Film se smatra jednim od djela koja pokazuju Godardov prelazak s Novog talasa na politički angažiraniji film.