A Man and His Dog

Un homme et son chien

Film · 2008 · 3 kişi

Francis Huster'in yönettiği Fransız-İtalyan dramı Un homme et son chien, uluslararası adıyla A Man and His Dog, 2008'de çekildi. Cesare Zavattini'nin öyküsünden doğan, Vittorio De Sica'nın 1952 tarihli Umberto D. filminin yeniden çevrimidir. Jean-Paul Belmondo'nun başrolde olduğu yapım, oyuncunun felç geçirip sağlığına kavuşmasından sonra yedi yıl aranın ardından sinemaya dönüşüdür ve 2021'de yaşamını yitirmeden önceki son filmi olmuştur.

De Sica'nın filmindeki mağdur, burada sevgisinde ve yaşama gururunda yara almış yaşlı bir adama dönüşür. Bu adamı Belmondo canlandırır; ona Hafsia Herzi eşlik eder. Kadroda Max von Sydow, Jean Dujardin, Antoine Duléry ve Daniel Prévost gibi isimlerin de adı geçer. Film yaklaşık 94 dakikadır ve Huster senaryoya da imza atmıştır.

Yapımın ilk gösterimi 13 Kasım 2008'de Sarlat Film Festivali'nde yapıldı, Fransa'daki sinema vizyonu ise 2009'da gerçekleşti. Beklenen ilgiyi görmedi: eleştirmenler de seyirciler de filmi pek benimsemedi ve ilk iki haftada yalnızca 165.200 kişi izledi. Alman yapım şirketi Degeto filmin ortak yapımcılarındandır; ancak film Almanya'da sinemalara girmedi, Ağustos 2010'da ARD'nin gece kuşağında yayımlandı.

YönetmenFrancis Huster
Yapım ŞirketiDegeto

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Farklı gözlerle

Yeşilçam Nostaljisi Klasiklerle büyümüş, sıcak hikâye ve güçlü oyunculuk arayan bir izleyici bakışı.

Jean-Paul Belmondo'yu son kez perdede görmek, onunla büyümüş her sinemasever için buruk bir an. Felçten sonra yedi yıllık aranın ardından dönüşü bile başlı başına dokunaklı. Üstelik film, Vittorio De Sica'nın Umberto D. filminin yeniden çevrimi; yani yaralı sevgi ve onur üzerine kurulu, gönlü olan bir hikâyeye dayanıyor. Ne var ki klasiğin yalın gücüne yaklaşamadığını söylemeliyim; eleştirmenlerin ve seyircinin soğuk karşılaması belki de biraz bundan. Yine de Belmondo'nun canlandırdığı yaşlı adamdaki kırgınlık ve gurur, onun hatırası için izlemeye değer.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Vittorio De Sica'nın Umberto D. filmi gibi klasikleşmiş bir eseri yeniden çekmek, baştan büyük bir risk. Huster, Zavattini'nin öyküsünü sevgisi ve gururu yaralanmış yaşlı bir adamın kişisel dramına çeviriyor; bu kayma, özgün filmdeki mağdur figürünü yumuşatıyor ve dramatik keskinliği azaltıyor gibi. Belmondo'nun varlığı filmin en güçlü kozu; ancak senaryo ona sağlam bir yapı kurmak yerine çoğu zaman yalnızca bir veda jestinin çerçevesini sunuyor. Max von Sydow ve Jean Dujardin gibi isimlerle kadro zengin, ama bu zenginlik anlatıya dönüşmüyor. İlk iki haftada yalnızca 165.200 seyircide kalan ilgi, bu dağınıklığın bir yansıması gibi.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Başrolde efsane Belmondo, yanında bir köpek: Adı bile aileleri çekiyor. Ama bu bir çocuk filmi değil. Sevgisi ve gururu yaralanmış yaşlı bir adamın hüzünlü hikâyesi; küçükler sıkılabilir. Büyükanne ve büyükbabalar ise Belmondo'yu görmekten mutlu olur. Yaklaşık 94 dakika, yani çok uzun değil. Sakin bir akşam yetişkinlerle izlenecek bir film.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar