Cennet

Cennet

Film · 2007 · 12 kişi

Biray Dalkıran, 2007 tarihli Türk psikolojik dram filmi Cennet'in (Paradise) hem yönetmenliğini hem yapımcılığını üstlendi. Kendi senaryosunu yazıp yönettiği korku filmi Araf'ın (2006) ardından bu, onun ikinci uzun metrajlı sinema çalışması oldu. Film Düş Fabrikası Görüntü Sanatları Yapım tarafından hazırlanmış ve Kültür ve Turizm Bakanlığı Sinema Destekleme Kurulu'ndan 225.000 Yeni Türk Lirası destek almıştır. Görsel efektleri Türkiye ile İngiltere'nin ortak çalışmasıdır. Filmin 20 dakikayı aşan hayal ve cennet sahneleri için iki ülkeden bir efekt ekibi yönetmenle eşgüdüm içinde çalışmıştır.

Hikâyenin merkezinde Can adında genç bir adam vardır. Çocukken annesini yitirmenin travmasıyla kendi hayal dünyasını kuran Can, yıllardır bir akıl hastanesinde tedavi görmektedir. Can'ı Engin Altan Düzyatan canlandırır; hayalî arkadaşının rolünde ise Fahriye Evcen vardır. Zeynep Papuççuoğlu, Şendoğan Öksüz ve Mehmet Birkiye de başrolleri paylaşan oyunculardandır. Aytaç Ağırlar, Tülay Bekret ve Cüneyt Sayıl kadronun öteki önemli isimleridir. Oyuncu seçimini Mandalina Casting üstlenmiştir.

Senaryoyu klip yönetmenliğinden gelen Burak Sesli yazmıştır. İngiltere'den beklenen efektler gecikince gösterim ertelenmiş, film 11 Nisan 2008'de vizyona girmiştir. On iki hafta salonlarda kalan yapımı 24.774 kişi izlemiş, 166.295 lira hasılat elde etmiştir.

YönetmenBiray Dalkıran
Yapım ŞirketiDüş Fabrikası
Cennet Cennet

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Engin Altan Düzyatan Engin Altan Düzyatan Oyuncu · 47 yaşında Can Fahriye Evcen Fahriye Evcen Oyuncu · 40 yaşında Tamar Zeynep Aşkar Tülay Bekret Mehmet Birkiye Şendoğan Öksüz Şendoğan Öksüz Oyuncu · 55 yaşında Dr. Ahmet Aytaç Ağırlar Cüneyt Sayıl Can Anamur Yusuf Eksi Nurten Helik Biray Dalkıran

Kadroda ayrıca: Zeynep Papuççuoğlu

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Cennet, psikolojik bir dramı büyük ölçüde rüya ve hayal sekanslarına, dolayısıyla görsel efekte yaslanarak anlatmayı seçiyor; yerli bir yapım için iddialı bir tercih. Sorun şu ki böyle bir yapıda efektler ne kadar özenli olursa olsun, filmi asıl taşıyan şey gerçek dünyadaki sahnelerin dramatik sağlamlığıdır. Bence senaryo, Can'ın iç dünyasını kurmakta ona dışarıdan bakmaktan çok daha istekli; bu da hayal ile gerçek arasındaki geçişleri zaman zaman bir gösteri anına dönüştürüyor. Araf'ın korkusundan sonra Dalkıran'ın daha içe dönük bir hikâyeye yönelmesi takdir edilecek bir risk, ama sonuç bütünlüklü olmaktan çok parçalı.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Konu ağır: çocukken annesini kaybeden ve yıllardır psikiyatri hastanesinde kalan bir genç. Küçük çocuklar için uygun bir film değil, hikâyeyi takip etmeleri de zor olur. Lise çağındaki gençlerle izlenebilir, sonrasında biraz konuşmak iyi olur. Evde yakın zamanda bir kayıp yaşamış biri varsa, önce siz izleyip karar verin.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Film, ruh sağlığını ve çocuklukta yaşanan bir kaybın yıllarca süren bir kopuşa dönüşmesini merkeze alıyor; bence yerli sinemada sık rastlanmayan, toplumda da hâlâ pek konuşulmayan bir konu. Kültür ve Turizm Bakanlığı desteğiyle çekilmiş olması, devlet desteğinin ticari kaygısı düşük, deneysel projelere de yönelebildiğini gösteriyor. Öte yandan 24 bini biraz aşan seyirci sayısı, bu tür iddialı ama zor filmlerin salonda karşılık bulmakta ne kadar zorlandığını açıkça ortaya koyuyor. İddiası ile seyirciyle buluşma biçimi arasındaki bu mesafe, filmi kendi döneminin ilginç bir örneği yapıyor.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar