Biyograficim
French Cancan

French Cancan

Film · 1955 · 15 kişi

Jean Renoir'ın yazıp yönettiği French Cancan, Only the French Can adıyla da bilinen, 1955'te çekilmiş bir Fransız-İtalyan ortak yapımıdır. Müzikal komedi ve dram karışımı olan film, bol dans ve şarkı sahnesiyle 19. yüzyıl Paris'inin kafe-konser dünyasına bir saygı duruşudur. Yaklaşık 100 dakika sürer. Başrollerini Jean Gabin, Françoise Arnoul ve María Félix paylaşır.

Anlatı, ünlü Moulin Rouge'un doğuşunu bir impresaryonun hayatı üzerinden canlandırır; ekranda dönemin popüler şarkıcıları ve dansçıları görülür. Kadroda Philippe Clay, Michel Piccoli, Valentine Tessier, Anna Amendola, Franco Pastorino, Giani Esposito ve Albert Rémy de yer alır. Édith Piaf ile André Claveau da filmde görünen isimler arasındadır. Hikâye fikri André-Paul Antoine'a aittir.

Renoir'ın bir önceki filmi 1952 tarihli Le Carosse d'or, 18. yüzyıl İtalyan commedia dell'arte'sini konu edinmişti; French Cancan ise bakışı Paris'in varyete sahnelerine çevirir. Görüntülerinde Edgar Degas'nın ve izlenimcilerin tabloları hatırlanır; bu ressamlar arasında yönetmenin babası Pierre-Auguste Renoir da vardır. Film aynı zamanda Renoir'ın 1940'ta başlayan sürgünün ardından Fransa'ya ve Fransız sinemasına dönüşü olarak kabul edilir.

YönetmenJean Renoir

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Albert Rémy Oyuncu · 55 yaşında vefat etti Laure Paillette Laure Paillette Sinema oyuncusu · 71 yaşında vefat etti Jean Gabin María Félix Françoise Arnoul Michel Piccoli Valentine Tessier Anna Amendola Franco Pastorino Édith Piaf André Claveau Lydia Johnson Giani Esposito André Numès Fils André Philip

Kadrosu ortak yapımlar

Yönetmenin diğer yapımları

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Renoir'ın bir önceki filmi Le Carosse d'or commedia dell'arte'ye eğilmişti; French Cancan ise aynı sahne tutkusunu Paris'in varyete dünyasına taşıyor. İki film yan yana konduğunda, yönetmenin gösteriyi hayatın kendisi gibi gören bakışı belirginleşiyor. Görüntülerin Degas'yı ve izlenimcileri hatırlatması, babası Pierre-Auguste Renoir'ın mirasıyla kurulan bilinçli bir bağ olarak okunabilir. Çekincem şu: Moulin Rouge'un doğuşunu bir impresaryonun hayatı üzerinden anlatan bu tür müzikallerde hikâye çoğu zaman numaralar arasında bir bağlantı ipine dönüşür ve dramatik ağırlık şarkı ve dansın gölgesinde kalabilir. Renk ve hareket sevenler için bir şölen, sıkı bir dram arayanlar için hafif.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Film, 1940'ta başlayan bir sürgünün ardından Renoir'ın Fransa'ya dönüşü sayılıyor; bu bağlamda savaş sonrası bir Fransız yapımının 19. yüzyıl Paris'inin kafe-konser dünyasına sevgiyle bakması tesadüf gibi durmuyor. Kafe-konser ve varyete halkın eğlencesiydi; Moulin Rouge'un doğuşunu anlatmak, popüler eğlencenin nasıl bir kent kurumuna dönüştüğünü anlatmak demek. Édith Piaf ve André Claveau gibi isimlerin ekranda görünmesi ise filmi çekildiği yılların eğlence dünyasına da bağlıyor. Böylece iki dönem, geçmişin kabaresi ile ellilerin popüler sahnesi, aynı karede buluşuyor; nostaljinin tarihle karıştığı bir yapım.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Bol şarkı ve dansla dolu bir müzikal komedi; renkli sahneler büyük küçük herkesin ilgisini çekebilir. Ama hikâye kafe-konser ve gece eğlencesi dünyasında geçiyor ve dram tarafı da var; küçük çocukları sıkabilir. Müzikal seven gençler ve büyüklerle birlikte izlemek daha uygun görünüyor. Altyazıyla izlemek de küçükler için ayrı bir zorluk.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar