Biyograficim
Moderato cantabile (film)

Moderato cantabile

Film · 1960 · 6 kişi

Peter Brook, 1960'ta Moderato cantabile'yi siyah-beyaz bir Fransız-İtalyan dramı olarak yönetti. Marguerite Duras'nın 1958'de yayımlanan aynı adlı romanından uyarlanan film, İngilizce konuşulan ülkelerde Seven Days... Seven Nights adıyla bilinir; Almanca adı ise Stunden voller Zärtlichkeit'tır. Yaklaşık 88 dakikalık yapım, dram ile romantizmi bir araya getirir ve adını müzikte kullanılan bir ifadeden, yani “ölçülü ve şarkı söyler gibi” anlamındaki moderato cantabile yönergesinden alır.

Hikâye küçük bir liman kasabasında geçer. Zengin bir sanayicinin eşi Anne Desbarèdes, tekdüze burjuva yaşamının içinde bunalmıştır. Bir kafede işlenen cinayet onu saplantılı biçimde içine çeker; kadın olayın geçtiği yere dönmeye başlar ve orada işçi Chauvin ile tanışır. Tekrarlanan buluşmaları, yoğun ama belirsiz bir yakınlığa dönüşür. Başrolleri Jeanne Moreau ile Jean-Paul Belmondo paylaşır; kadroda Pascale de Boysson, Colette Régis, Didier Haudepin ve Jean Deschamps da yer alır.

Film 1960 Cannes Film Festivali'nin yarışmasına seçildi ve Jeanne Moreau bu rolüyle festivalin En İyi Kadın Oyuncu ödülünü kazandı.

YönetmenPeter Brook

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Jeanne Moreau Jeanne Moreau Sinema oyuncusu · 89 yaşında vefat etti Jean-Paul Belmondo Jean-Paul Belmondo Sinema oyuncusu · 88 yaşında vefat etti Colette Régis Didier Haudepin Jean Deschamps Pascale de Boysson

Kadrosu ortak yapımlar

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Filmin adını bir müzik yönergesinden, 'ölçülü ve şarkı söyler gibi' anlamındaki bir ifadeden alması, anlatının olaydan çok ritimle kurulacağını baştan haber veriyor. Kafede işlenen cinayet burada bir polisiye düğümü değil, Anne'ın tekdüze burjuva hayatında açılan bir çatlak işlevi görüyor; ilginç olan suçun kendisi değil, kadının ona neden bu kadar takıldığı. Tekrarlanan buluşmalar üzerine kurulu bir yapı, yoğun ama belirsiz kalan bir yakınlığı anlatmak için doğru araç. Zorluk da tam burada: belirsizliği bilinçle koruyan bir anlatı, sabırsız seyirciye durağan ve amaçsız gelebilir. Moreau'nun Cannes ödülü ise filmin yükünü sözden çok oyuncunun yüzünün taşıdığını düşündürüyor.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Hikâyenin altında açık bir sınıf gerilimi yatıyor: zengin bir sanayicinin eşi ile bir işçi, küçük bir liman kasabasının kafesinde karşılaşıyor. Anne'ın burjuva hayatında boğulması, 1950'ler ve 60'ların Avrupa'sında evine ve statüsüne hapsolmuş kadınların tanıdık bir portresi gibi okunabilir. Cinayetin işlendiği yere dönme takıntısı ise korunaklı bir dünyadan çıkıp tehlikeli ve 'aşağıda' sayılan bir hayata uzanma isteğini simgeliyor gibi. Bu sınıflar arası yakınlaşmanın çevrede nasıl karşılanacağı sorusu da hikâyenin arka planında hep duruyor. Kadının iç sıkıntısını bir dönemin sessiz sorunu olarak görmek isteyenler için iyi bir örnek.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Bu, ailece izlenecek bir film değil, tamamen yetişkinlere göre. Çıkış noktası bir cinayet ve evli bir kadının bir yabancıyla belirsiz yakınlığı. Olay az, konuşma ve bakış çok. Çocuklar sıkılır, gençler de büyük ihtimalle sabırsızlanır. Ağır tempolu, düşündüren eski Avrupa filmlerini seven yetişkinler için uygun.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar