Vanilla and Chocolate

Vaniglia e cioccolato

Film · 2004 · 7 kişi

Ciro Ippolito'nun yönetmenliğini üstlendiği Vanilla and Chocolate (özgün adı Vaniglia e cioccolato), 2004'te çekilmiş bir İtalyan romantik drama filmidir. İtalya'daki ilk gösterimi 11 Şubat 2004'te yapılan film, Sveva Casati Modigliani'nin aynı adı taşıyan romanından sinemaya aktarılmıştır. Cecchi Gori Group yapımı olan, yaklaşık 110 dakikalık film, dağılmanın eşiğindeki bir ailenin geçmişiyle yüzleşmesini konu edinir. Türkiye'de Vanilya ve Çikolata adıyla 17 Aralık 2004'te vizyona girmiştir.

Hikâyenin merkezinde, kocasına bağlı ve üç çocuk annesi Penelope vardır; rolünde Maria Grazia Cucinotta izlenir. Kocası Andrea'yı canlandıran Alessandro Preziosi, işini bahane edip eşini ihmal eden, dikkati hep başka yerlerde olan bir adamı oynar. Aldatmalar sürdükçe Penelope dayanamaz, evi bırakıp büyükannesi Diomira'nın sessiz ve ıssız evine gider. Diomira'yı Serra Yılmaz oynar. Orada gençliğine ve eski anılarına döner. Üç çocukla yalnız kalan Andrea babalığın zahmetini görür; eşine yaptığı çağrılar yanıtsız kalır. Üstelik Penelope'nin eskiden ressam Carlos'la yaşadığı ilişkiyi öğrenir; Carlos'u Joaquín Cortés canlandırır.

Ayrılığın bedelini çocuklar da öder: küçük Luca okulda astım krizi geçirir, ablası ise mutluluğu kendinden yaşça hayli büyük bir gençle girdiği ilişkide aramaya başlar. Kadroda Ernesto Mahieux, Fabio Fulco ve Licinia Lentini de var. Senaryoyu Franco Ferrini ile Ippolito birlikte yazmıştır; çift geçmişle hesaplaşıp birbirini olduğu gibi kabul etmeyi öğrenir.

YönetmenCiro Ippolito
Yapım ŞirketiCecchi Gori Group

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Farklı gözlerle

Yeşilçam Nostaljisi Klasiklerle büyümüş, sıcak hikâye ve güçlü oyunculuk arayan bir izleyici bakışı.

Kocasına bağlı, ihmal edilen bir kadının evi bırakıp büyükannesinin sessiz evine sığınması… Bu kurgu bana eski aile melodramlarının tanıdık sıcaklığını hatırlattı. Maria Grazia Cucinotta'nın Penelope'si, adını taşıdığı sabırlı mitolojik kahramanı çağrıştıran ağırbaşlı bir kadın portresi. Serra Yılmaz'ı büyükanne Diomira'nın evinin dünyasında görmek ise bizim seyirci için hoş bir sürpriz. Hikâyenin özünde bir vicdan muhasebesi var: geçmişle yüzleşmek ve birbirini olduğu gibi kabul etmek. Yine de yükün büyük kısmı hep kadının sırtına bindiriliyor gibi geldi bana; sabrı tek erdem sayan bu bakış bugün biraz eskimiş duruyor.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Sveva Casati Modigliani'nin romanından uyarlanan film İtalya'da sanat filmi olarak tanınmış; ama ekranda gördüğüm, sanat sinemasından çok televizyon melodramına yakın bir dil. Ciro Ippolito ile Franco Ferrini'nin senaryosu aynı anda fazla sayıda yan hattı taşımaya çalışıyor: ihmalkâr koca, babalık sınavı, ressam Carlos'la yaşanmış geçmiş, okulda astım krizi geçiren küçük Luca, mutluluğu kendinden epey büyük biriyle arayan abla. Bunların çoğu yeterince derinleşmeden bir sonrakine geçiliyor. Penelope'nin büyükannesinin evine çekilip gençliğine ve anılarına döndüğü bölüm ise filmin en sakin ve en iyi kısmı; anlatı orada nefes alıyor. Cucinotta rolü taşıyor, ama malzeme ona hep aynı notayı çaldırıyor.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Evlilikte ihmal, aldatma ve ayrılık üzerine bir yetişkin filmi. Annenin gidişinden sonra üç çocukla baş başa kalan babanın zorlanması birçok aileye tanıdık gelebilir. Çocukların yaşadıkları da anlatılıyor, ama konu aldatma ve eski ilişkiler etrafında döndüğü için küçüklere göre değil. Ablanın kendinden çok büyük biriyle ilişkisi de ebeveynleri rahatsız edebilir. Eşlerin baş başa izlemesi daha uygun.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar