Violette Nozière

Violette Nozière

Film · 1978 · 4 kişi

Claude Chabrol'un yönettiği Violette Nozière, 1978'de çekilmiş bir Fransa-Kanada ortak yapımıdır. Biyografik, psikolojik bir suç draması olan film, 1933 Fransası'nda yaşanmış gerçek bir davayı anlatır: on sekiz yaşındaki bir genç kız, anne babasını zehirlemekle suçlanmıştır. Senaryo, Jean-Marie Fritère'in bu olayı konu alan kitabına dayanır. Yapım, başrolündeki Isabelle Huppert'e 1978 Cannes Film Festivali'nde En İyi Kadın Oyuncu ödülünü kazandırdı, film ise En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu dalında César ödülü aldı.

Hikâye, Violette'in iki ayrı hayatı üzerine kuruludur. Gündüz sıradan bir ailenin kızı gibi görünen genç kadın, geceleri kendinden yaşça büyük erkeklerle ilişkiler kurar ve bu çevrede genç bir fahişe olarak anılır. Ailesinin mirasına konmak istediği için anne ve babasını zehirlediği öne sürülür. Violette'i Isabelle Huppert canlandırır; annesi Germaine Nozière'i Stéphane Audran, babası Baptiste Nozière'i Jean Carmet oynar. Maddy rolünde Lisa Langlois vardır. Kadroda Bernadette Lafont ve Fabrice Luchini de yer alır.

Senaryoyu Chabrol, Odile Barski ve Hervé Bromberger birlikte yazdı; yapımcı şirket Cinévidéo'dur. Chabrol, olayı dönemin toplumsal atmosferi içinde ele alıp bir suç öyküsünden çok bir kızın psikolojik portresini çizer.

YönetmenClaude Chabrol
Yapım ŞirketiCinévidéo

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Claude Chabrol, 1933 Fransası'nda yaşanmış gerçek bir davayı bir polisiye bilmece olarak değil, bir kişilik portresi olarak kuruyor; bu tercih filmin hem gücü hem de zorluğu. Anlatı, Violette'in gündüz ve gece hayatları arasındaki yarılmayı merkeze alıyor ve bir sonuca koşmaktan çok bir karakterin iç çelişkilerini tartıyor. Bu mesafeli tutum, gerilim bekleyen izleyiciyi yer yer dışarıda bırakabilir. Ama Isabelle Huppert, Cannes'da En İyi Kadın Oyuncu ödülünü getiren performansıyla bu soğukluğu büyüleyici bir belirsizliğe dönüştürüyor. Stéphane Audran ve Jean Carmet'nin anne baba rolleri de portreyi tamamlıyor. Kolay sevilen değil, üzerine düşündüren bir film.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Film, 1933 Fransası'nda anne babasını zehirlemekle suçlanan on sekiz yaşındaki bir kızın gerçek hikâyesine dayanıyor. Chabrol'ün ilgisi suçun kendisinden çok, onu çevreleyen toplumsal iklimde. Gündüz sıradan bir ailenin kızı, gece yaşça büyük erkeklerin dünyasında başka bir kimlik: Violette'in bu ikili hayatı, dönemin aile içi baskısını, sınıf atlama hevesini ve genç kadınlara biçilen dar rolleri düşündürüyor. Miras meselesinin suçlamanın merkezinde yer alması da para ile ahlak arasındaki gerilimi görünür kılıyor. Gerçek bir olayı sansasyona dönüştürmeden bir dönemin portresi olarak okumak isteyenler için dikkate değer.

Yeşilçam Nostaljisi Klasiklerle büyümüş, sıcak hikâye ve güçlü oyunculuk arayan bir izleyici bakışı.

Isabelle Huppert'in Cannes'da ödül aldığı bu performans gerçekten de usta işi bir oyunculuk dersi gibi. Stéphane Audran ve Jean Carmet gibi değerli oyuncular da kadroyu güçlendiriyor. Ancak sinemada bir yürek, bir ahlaki merkez arayan bir göz için film fazlasıyla serin. Karakterlerin hiçbirine sıcaklıkla yaklaşmak kolay değil; anlatı izleyiciyi hep belli bir mesafede tutuyor. Eski filmlerin seyirciyi kucaklayan hâlini özleyenler, bu titiz ama soğuk portrede kendilerini biraz yabancı hissedebilir.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar