Ahmet Kaya

Ahmet Kaya — Biografija

Ahmet Kaya (28. oktobra 1957, Malatya – 16. novembra 2000, Pariz), turski pjevač, kompozitor, tekstopisac i muzičar. Postao je jedan od najpoznatijih predstavnika u Turskoj pravca poznatog kao özgün müzik i protestne muzike, a njegovi albumi ubrajaju se među najprodavanije u zemlji.

Njegova porodica preselila se iz Adıyamana u Malatyu 1956. godine; tamo je rođen kao peto dijete oca kurdskog porijekla iz Adıyamana i majke turskog porijekla iz Erzuruma. Odrastao je u porodici koja se finansijski teško snalazila, a osnovnu školu pohađao je u Malatyi. U dokumentarnom filmu o svom životu izjavio je da se s muzikom upoznao sa šest godina, zahvaljujući bağlami koju mu je poklonio otac.

Muzičku karijeru započeo je sredinom 1980-ih. Njegov prvi album, Ağlama Bebeğim, objavljen je 1985. godine, a iste godine uslijedio je Acılara Tutunmak, a potom Şafak Türküsü (1986), An Gelir (1986), Yorgun Demokrat (1987), Başkaldırıyorum (1988) i İyimser Bir Gül (1989). Tokom 1990-ih dosegao je veoma široku publiku albumima Sevgi Duvarı (1990), Başım Belada (1991), Dokunma Yanarsın (1992), Tedirgin (1993), Şarkılarım Dağlara (1994), Beni Bul (1995), Yıldızlar ve Yakamoz (1996) i Dosta Düşmana Karşı (1998); njegovi snimci uživo Resitaller 1 i Resitaller 2 objavljeni su u istom periodu.

Bavio se i filmom i televizijom. Glumio je u filmovima Nisan Bitti (1986) i Bay E (1995) i u seriji Aynalar (1996), a potpisao je i muziku za filmove Tatar Ramazan (1990) i Tatar Ramazan: Sürgünde (1992).

U februaru 1999. godine, primajući nagradu „Muzičar godine“ na ceremoniji na kojoj su učestvovali najpoznatiji turski pjevači, izjavio je da želi otpjevati pjesmu na kurdskom jeziku, što je izazvalo veliku pažnju. Prema pisanju medija, ceremonija se okončala u haosu; nakon te izjave umjetnik je postao predmet intenzivne javne rasprave i sudskog postupka pokrenutog protiv njega. Nakon tih događaja napustio je Tursku, nastanio se u Parizu i tamo proveo posljednje godine života. Preminuo je od srčanog udara u 15. arondismanu Pariza 16. novembra 2000. godine, u dobi od 43 godine.

Njegov politički stav bio je predmet javne rasprave tokom cijele karijere; izvori navode da se opisivao kao socijalistički demokrata i zagovornik ljudskih prava, te da se u kasnijim godinama okrenuo tekstovima koji su zagovarali zbližavanje turskog i kurdskog naroda. Nakon njegove smrti objavljeni su albumi poput Hoşçakalın Gözüm... (2001), Biraz da Sen Ağla (2003) i Ülkemde Son Turnem (2010), a njegove pjesme i dalje vole slušaoci različitih generacija. Dobitnik je Velike predsjedničke nagrade za kulturu i umjetnost.