Ayhan Hanım

Ayhan Hanım

Film · 2014 · 6 kişi

Levent Semerci'nin yönetmen olarak imza attığı ikinci uzun metrajlı film Ayhan Hanım oldu. Semerci, ilk filmi Nefes: Vatan Sağolsun ile önemli bir gişe başarısı yakalamıştı; bu kez bir 12 Eylül hikâyesi anlatır. Çekimlerine 2011'de başlanan film 2014'te vizyona girdi. Dram, politik ve tarihî çizgisine gerilim ve deneysel unsurlar da katan yapım, yaklaşık 117 dakika sürer. Senaryoyu, görüntü yönetimini ve kurgunun bir bölümünü de Semerci üstlenmiştir.

Film, Türkiye'nin yakın tarihine damga vuran 12 Eylül 1980 darbesi sürecinde bir ailenin dramını konu alır. Başroldeki Ayhan Hanım (Vahide Perçin), emekli bir astsubayla evli, politikayla ilgisi olmayan, sade bir ev kadınıdır ve dört oğlu vardır. Hikâye, yaklaşan darbenin işaretlerini taşıyan 1977'nin kaotik günlerinde açılır. Ayhan Hanım, eşi Ahmet Bey ve küçük oğul dönemin siyasi karmaşasından uzak durmaya çalışırken, öteki üç oğul olayların tam ortasındaki gençlerdir. 12 Eylül 1980 askerî darbesiyle birlikte ailenin dağılma süreci başlar.

Kadroda Selçuk Yöntem (Baba), Gürkan Günal (Levidi), Turhan Kaya (Komiser), Açelya Özcan (Hemşire) ve Burç Kümbetlioğlu da yer alır. Müzikleri Fırat Yükselir ile Ayşe Önder yapmıştır. Çekimler Eskişehir'de kurulan bir Taksim Meydanı setinde ve platoda gerçekleştirilmiştir.

YönetmenLevent Semerci
Ayhan Hanım Ayhan Hanım Ayhan Hanım

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Farklı gözlerle

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Ayhan Hanım, 12 Eylül'ü sokaktan değil, bir evin içinden anlatmayı seçiyor. Politikayla ilgisi olmayan bir ev kadınının, emekli astsubay bir eşin ve olayların tam ortasındaki üç oğlun aynı çatı altında yaşaması, 1977'den darbeye uzanan kutuplaşmanın bir aileyi nasıl böldüğünü gösteren yerinde bir çerçeve. Darbeyle başlayan dağılma süreci, dönemin pek çok evinde yaşanmış bir kırılmayı akla getiriyor. Eskişehir'de kurulan Taksim Meydanı seti de dönemin atmosferini yeniden kurma çabasını yansıtıyor. Tarihi ders gibi anlatmaması bir artı; ancak siyasi tarafları daha belirgin görmek isteyen izleyici bu çerçeveyi dar bulabilir.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Semerci'nin Nefes: Vatan Sağolsun'dan sonraki ikinci uzun metrajı çok daha riskli bir yol tutuyor. Senaryoyu, görüntü yönetimini ve kurgunun bir bölümünü kendisinin üstlenmesi, filmin bütünlüklü ama zaman zaman içine kapanık bir vizyon taşımasını açıklıyor. Dram ile politik tarihin üzerine gerilim ve deneysel öğeler eklemek cesur bir tercih; ne var ki bu katmanlar her zaman birbirine kaynamıyor ve 117 dakika boyunca anlatı yer yer dağılıyor. Filmin ağırlık merkezi Vahide Perçin: sessiz bir ev kadınının çaresizliğini abartıya kaçmadan taşıyor. Kusurlarına rağmen Türk sinemasının yakın tarihe bakışında dikkat çekici bir deneme.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Ayhan Hanım, bir annenin gözünden 12 Eylül'ü anlatan ağır bir dram. Ailenin dağılması, gençlerin siyasi olayların içinde kalması ve gergin sahneler küçük çocuklara uygun değil. Lise çağındaki gençlerle yakın tarihimizi konuşmak için izlenebilir. Büyükler için hatıraları canlandırabilir. Neşeli bir aile akşamı arayanlar başka bir film seçmeli; bu film düşündürür ve üzer.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar