La Carapate

La Carapate

Film · 1978 · 6 kişi

La Carapate, Gérard Oury imzalı, hafif tonlu bir Fransız komedisidir; film 11 Ekim 1978'de Fransa'da vizyona girdi. Oury, Les Aventures de Rabbi Jacob (1973) sonrasında yarım kalan projeler ve tutmayan bir tiyatro oyunuyla uğraşmış, bu filmde yeni komik yıldızını Pierre Richard'da bulmuştur; Richard'ın karşısında Victor Lanoux vardır. Burlesk bir kaçış komedisi olan yapım yaklaşık üç milyon seyirci topladı. Oury'nin önceki gişe zaferlerinin altında kalsa da iyi bir başarı sayıldı.

Hikâye Mayıs 1968'in karışıklığında geçer. İdama mahkûm bir tutuklu firar eder; avukatı ise istemeden bu kaçışın ortasına düşer. Kaçağı Victor Lanoux, avukatı Pierre Richard canlandırır. Yetkililer peşlerindeyken ikili Fransa'yı baştan sona dolaşır. İkisi, kariyerlerinin başında kabarede birlikte çalışmıştı. Raymond Bussières, Jean-Pierre Darras ve Yvonne Gaudeau onlara eşlik eder; kadroda Henri Attal, Janine Darcey, Lucienne Legrand ve Robert Dalban da vardır.

Oury senaryoyu kızı Danièle Thompson ile yazdı. Gaumont'dan yapımcı Alain Poiré, Oury'nin ilk düşündüğü Y a pas de mai ! adını kabul etmedi. Çekimler 1978 baharında Paris çevresinde ve Burgonya'da yapıldı; polis yeni olaylardan çekindiği için barikat sahneleri stüdyoda kuruldu. Eleştirmenler genelde olumluydu, ancak Mayıs 68'in olay örgüsüne zemin yapılması konusunda ayrıştılar. Oury ile Richard bir sonraki filmde Le Coup du parapluie (1980) ile yeniden buluştu.

YönetmenGérard Oury
Yapım ŞirketiGaumont Yapımevi

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Farklı gözlerle

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

La Carapate'nin en ilginç yanı, kaçış komedisini Mayıs 1968'in karmaşasına yerleştirmesi. İdama mahkûm bir firari ile istemeden kaçışa sürüklenen avukatının Fransa'yı baştan başa kat etmesi, dönemin altüst olmuş düzenini bir arka plan olarak kullanıyor. Film o günleri ciddi bir tarih anlatısına çevirmiyor; toplumsal kalkışmayı daha çok burlesk bir kargaşanın sahnesi yapıyor. Bu tercih, dönemi merak eden izleyiciye hafif gelebilir. Yine de polisin yeni olaylardan çekinmesi yüzünden barikat sahnelerinin stüdyoda kurulmuş olması, 1978'de bile o günlerin ne kadar hassas bir konu olduğunu gösteriyor.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Gérard Oury, yarım kalan projeler ve başarısız bir tiyatro denemesinin ardından burada Pierre Richard'da yeni bir komedi yıldızı buluyor; Victor Lanoux'yla kurduğu ikili filmin motoru oluyor. Kızı Danièle Thompson'la yazdığı senaryo, yola düşen iki zıt karakter kalıbına sadık: biri kaçmak ister, öteki bu işten bir an önce kurtulmak. Yapı sağlam ama sürprizsiz; gag'ler çoğu zaman tahmin edilebilir bir sırayla geliyor ve 100 dakikanın ortasında tempo düşüyor. Buna karşılık kovalamacanın fiziksel komediye dönüştüğü anlarda Oury'nin zamanlama duygusu hâlâ yerinde. Üç milyona yakın seyirci, önceki büyük başarılarının gerisinde kalsa da iyi bir sonuç; film de tam olarak bu: zirve değil, işini bilen bir yönetmenin keyifli bir ara durağı.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

La Carapate, kovalamaca üzerine kurulu hafif bir burlesk komedi. Fiziksel mizah her yaştan izleyiciyi güldürebilir. Ama hikâye bir idam mahkûmunun kaçışı etrafında dönüyor ve Mayıs 1968'in karışık günlerinde geçiyor; küçük çocuklara bu arka planı biraz açıklamak gerekebilir. İstemeden kaçışa sürüklenen avukatın halleri özellikle büyükleri eğlendirir. Eski usul komedi seven aileler için rahat bir akşam filmi.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar