The Hunchback of Notre Dame

Notre-Dame de Paris

Film · 1956 · 4 kişi

Jean Delannoy, Fransız-İtalyan ortak yapımı The Hunchback of Notre Dame'i (Fransızca özgün adı Notre-Dame de Paris) 1956'da yönetti. Victor Hugo'nun 1831 tarihli ünlü romanından uyarlanan film, bu eserin renkli çekilen ilk sinema versiyonudur. CinemaScope formatında hazırlanan, 115 dakikalık dram, kimi kaynaklarda korku türüyle de anılır. Başrolleri Amerikalı Anthony Quinn ile İtalyan Gina Lollobrigida paylaşır.

Hikâye, 15. yüzyıl Paris'inde Notre Dame çevresinde her yıl düzenlenen büyük bir karnavalda açılır. Dansçıların ve hokkabazların gösteri yaptığı bu şenlikte simyacı Claude Frollo, çingene dansçı Esmeralda'yı görür ve ona kendinden geçercesine bağlanır; yardım için katedralin kambur çancısı Quasimodo'ya başvurur. Oysa Esmeralda'ya sahip olmak isteyen yalnızca Frollo değildir. Quinn Quasimodo'yu, Lollobrigida Esmeralda'yı, Alain Cuny ise Frollo'yu oynar; Jean Danet Kaptan Phoebus rolündedir. Robert Hirsch, Jacques Dufilho, Roger Blin ve Boris Vian da kadrodadır. Quinn'in Quasimodo'su çoğu yorumdan daha az çirkin bir kamburdur; küçük bir omurga eğriliği ve hafif şekil bozukluğuyla gösterilir.

Senaryoyu Jean Aurenche ile Jacques Prévert yazmıştır. Yapımcılar Raymond ve Robert Hakim, müzik Georges Auric'e aittir. İngilizce versiyonda yalnızca Quinn ile Lollobrigida kendi seslerini kullanır, diğer Fransız oyuncular İngilizceye dublajlıdır; Fransızca versiyonda ikisi de Fransızca konuşur. Film, Hugo'nun özgün sonuna sadık kalan az sayıdaki uyarlamadan biridir.

YönetmenJean Delannoy
Yapım ŞirketiTitanus

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Farklı gözlerle

Yeşilçam Nostaljisi Klasiklerle büyümüş, sıcak hikâye ve güçlü oyunculuk arayan bir izleyici bakışı.

Victor Hugo'nun romanına bağlı kalmaya özen gösteren bu uyarlama, edebiyatla sinemanın el ele verdiği dönemlerin güzel bir örneği. Jacques Prévert ile Jean Aurenche'ın senaryosu, Georges Auric'in müziği ve romanın ilk renkli sinema versiyonu olmanın getirdiği zengin görüntüler göz dolduruyor. Anthony Quinn'in Quasimodo'su korkutmaktan çok insanın içini sızlatıyor; Gina Lollobrigida da Esmeralda'ya canlılık katıyor. Hugo'nun özgün sonunu koruyan az sayıdaki uyarlamadan biri olması, romanı sevenler için ayrıca kıymetli.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Jean Delannoy, CinemaScope'un geniş karesini on beşinci yüzyıl Paris'inin kalabalık karnavalını kurmak için iyi kullanıyor; renk de romanın ilk renkli uyarlaması olarak sahnelere gösterişli bir canlılık katıyor. Anthony Quinn'in Quasimodo'yu yalnızca hafif bir omurga eğriliğiyle, ağır bir deformasyondan uzak oynaması, karakteri canavar figürü olmaktan çıkarıp insana yaklaştırıyor; cesur bir tercih. Prévert'in de imzası bulunan senaryo, romanın kalabalık kadrosunu dengeli biçimde taşımaya çalışıyor. Öte yandan yüz on beş dakikalık süre orta bölümde ağırlaşıyor, kimi sahneler gösterişe teslim oluyor. İngilizce versiyonda Fransız oyuncuların dublajlı olması da oyunculuğun bütünlüğünü zedeliyor; mümkünse Fransızca versiyon tercih edilmeli.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Bu klasik, bir tutku ve kıskançlık hikâyesi anlatıyor; Frollo'nun Esmeralda'ya takıntısı ağır bir tema. Film kimi kaynaklarda korku türüyle de anılıyor. Bu yüzden küçük çocuklar için uygun değil. Ortaokul çağını geçmiş gençler ve yetişkinler ise renkli karnaval sahnelerinden ve Quasimodo'nun hikâyesinden etkilenir. Süre yaklaşık iki saat, sakin bir akşam ayırmak gerekiyor.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar