Vizontele

Vizontele

Film · 2001 · 20 kişi

Yılmaz Erdoğan'ın kaleme aldığı ve Ömer Faruk Sorak ile birlikte yönetmen koltuğuna oturduğu güldürü-dram Vizontele, Beşiktaş Kültür Merkezi'nin imzasını taşır ve gösterime girdiği dönemde salonlara en çok akın edilen yerli yapımlardan biri olmuştur. Anlatı, Hakkâri doğumlu Erdoğan'ın, bölgeye ilk televizyon alıcısının gelişine dair çocukluk hatıralarından yola çıkar; hikâye Hakkâri'de geçse de orada çekim yapmak zor olduğundan film Van'ın Gevaş ilçesinde çekilmiştir.

1970'lerde, dış dünyayla bağlantısı zayıf bir Hakkâri kasabasına televizyonun gelişi anlatılır. Resmi kurumdan gönderilen görevliler cihazı bir türlü çalıştıramayınca, belediye başkanı Nazmi (Altan Erkekli), kasabada deli bilinen ama elektronikle arası iyi olan Deli Emin'den (Yılmaz Erdoğan) yardım ister. Sinyal bulma çabaları eğlenceli anlar doğururken, açık hava sinemasını işleten Latif'in (Cezmi Baskın) engellemeleri ve köyün dindar-laik gerilimleri de hikâyeye eşlik eder; ilk ulaşan haberin bir askeri kayıp olması ise anlatıyı ansızın hüzne çevirir.

Başrolde yer alan yönetmene Demet Akbağ, Altan Erkekli, Cem Yılmaz, Zeynep Tokuş, Şafak Sezer, Tolga Çevik ve Serhat Özcan gibi çoğunlukla aynı topluluktan gelen oyuncular eşlik etmiştir. 2 Şubat 2001'de vizyona giren film Antalya Altın Portakal Film Festivali'nde üç ödül kazanmış, 2004'te de devam filmi Vizontele Tuuba gösterime girmiştir.

YönetmenYılmaz Erdoğan
Yapım ŞirketiBeşiktaş Kültür Merkezi
Vizontele Vizontele

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Farklı gözlerle

Yeşilçam Nostaljisi Klasiklerle büyümüş, sıcak hikâye ve güçlü oyunculuk arayan bir izleyici bakışı.

Vizontele, kasabaya ilk televizyonun gelişini anlatırken aslında hepimizin bir zamanlar tanıdığı bir masumiyeti hatırlatıyor. Yılmaz Erdoğan'ın kendi çocukluk hatıralarından yola çıkan hikâye, Yeşilçam'ın taşra komedilerindeki sıcaklığı taşıyor; belediye başkanından tuhaf ama becerikli gence kadar her karakterin bir yüreği var. Demet Akbağ ile Altan Erkekli, kahkahayı hiçbir zaman kabalığa düşürmüyor. Beni asıl etkileyen, gülmenin ortasında beliren hüzün oldu: ekrandan gelen ilk haberle film bambaşka bir derinlik kazanıyor. Bazı skeç tadındaki sahneler biraz uzasa da, insanı hem güldüren hem düşündüren eski usul bir anlatı bu.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Vizontele'yi bir komediden öte, 1970'lerin ortasında dış dünyayla bağı zayıf bir yerleşimin modernleşmeyle karşılaşmasının hikâyesi olarak okumak mümkün. Televizyon burada yalnızca bir cihaz değil; dışarıdaki dünyanın küçük bir topluluğa girişini simgeliyor. Resmi görevlilerin başaramadığını yerel bir gencin üstlenmesi, merkez ile taşra arasındaki mesafeyi zekice gösteriyor. Gösterim yerini koruyan esnafın engellemeleri, yeni teknolojinin eski geçim kapılarını nasıl tehdit ettiğini; dindar-laik gerilim ise dönemin toplumsal ayrışmalarını yansıtıyor. İlk ulaşan haberin bir askeri kayıp olması da yayının bu topluluğa hangi gerçeklikleri taşıyacağını acı biçimde hatırlatıyor.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Vizontele aileyle izlemek için güzel bir seçim, ama küçük bir uyarıyla. Televizyonu çalıştırmaya uğraşan kasabalılar, komik aksilikler ve sevimli tipler çocukları epey güldürür. Ancak hikâye bir noktada askeri bir kayıp haberiyle ansızın hüzünlü bir yere dönüyor. Küçük çocuklar bu duygu değişimine hazırlıksız yakalanabilir. Ortaokul yaşı ve üstü için rahatlıkla öneririm. Büyükanne ve büyükbabalar da 1970'lerin havasını tanıdık bulacaktır.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar