We Are All Murderers

Nous sommes tous des assassins

Film · 1952 · 15 kişi

Fransız-İtalyan yapımı Nous sommes tous des assassins, uluslararası adıyla We Are All Murderers, 1952'de çekildi. Kimi kaynaklar onu suç draması, kimi mahkeme filmi, kimi de hukuk draması olarak tanımlar. İtalyanca adı Siamo tutti assassini olan film Fransızca çekilmiştir ve 110 dakika sürer. Yönetmen André Cayatte, hukuk temalarına yönelmesiyle tanınan bir sinemacıdır. Bu çalışmasında, Fransa'da idam cezasının kaldırılmasını savunan sinemasal bir iddianame ortaya koyar. Film 1952 Cannes Film Festivali'nin, yani festivalin beşinci yılının yarışma programında yer aldı ve Jüri Özel Ödülü'nü aldı.

Anlatının ortasında René adlı genç bir adam vardır. Yoksul bir mahallede büyüyen René'yi İkinci Dünya Savaşı'nda Fransız Direnişi, Alman askerlerine karşı savaşması için yetiştirir. Savaş bittiğinde ise öldürmeyi bırakmaz, çünkü bildiği tek iş budur. Hikâyenin ağırlığı bu gencin yargılanmasında ve ölüm cezasıyla karşı karşıya kalışında toplanır. Başrollerde Marcel Mouloudji, Raymond Pellegrin ve Claude Laydu görünür; Antoine Balpêtré, André Valmy, Alexandre Rignault, Anouk Ferjac ve André Reybaz da oyuncu kadrosunda anılır.

Cayatte filmin senaryosunu Charles Spaak ile birlikte yazdı. Çekimler Paris'teki Boulogne Stüdyoları'nda yapıldı; dekorları sanat yönetmeni Jacques Colombier tasarladı.

YönetmenAndré Cayatte

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Guy Decomble Guy Decomble Oyuncu · 53 yaşında vefat etti Henri Crémieux Henri Crémieux Oyuncu · 83 yaşında vefat etti Marcel Mouloudji Raymond Pellegrin Alexandre Rignault André Reybaz André Valmy Anouk Ferjac Antoine Balpêtré Bernard Musson Charles Bouillaud Charles Lemontier Claude Laydu Daniel Mendaille Doudou Babet

Farklı gözlerle

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Cayatte'ın filmi, idam cezasını tartışmaya açan erken ve cesur bir sinema müdahalesi. René'nin hikâyesi sorunu bireyin ötesine taşıyor: savaşta öldürmesi öğretilen, varoşlardan gelen bir genç, barış gelince aynı davranış yüzünden yargılanıyor. Film böylece suçu yalnızca kişiye değil, onu yetiştiren koşullara ve onu kullanan topluma da bağlıyor. Başlıktaki 'hepimiz' vurgusu tam olarak bu. Savaş sonrası Fransa'nın kendi geçmişiyle yüzleşmesine dair bir dönem tanığı olarak da değerli; Cannes'daki Jüri Özel Ödülü, sorunun o yıllarda ne kadar canlı olduğunu da gösteriyor.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Mahkeme filmi kalıbını bir tez filmine dönüştürmek riskli bir iş ve Cayatte bu riskin hem ödülünü hem bedelini alıyor. Charles Spaak'la yazılan senaryo, davayı bir karakter dramı olmaktan çok bir argüman olarak kuruyor; her sahne idam karşıtı düşünceyi bir adım ileri taşıyor. Etkili ama yer yer fazla öğretici: karakterler zaman zaman insan olmaktan çok bir görüşün sözcüsüne dönüşüyor. Yine de yönetmenin hukuk konularındaki deneyimi yargılama sahnelerine ciddi bir sağlamlık veriyor. Bugün izlendiğinde ilkesel cesareti, anlatısal inceliğinden daha çok akılda kalıyor.

Yeşilçam Nostaljisi Klasiklerle büyümüş, sıcak hikâye ve güçlü oyunculuk arayan bir izleyici bakışı.

Eski Fransız sinemasının en güçlü yanı, büyük bir ahlaki soruyu sade bir insan hikâyesiyle sorabilmesiydi; bu film de o geleneğin içinde. Savaşın ona öğrettiği tek şeyi bırakamayan bir gencin davası, seyirciyi kolay bir hükme varmaktan alıkoyuyor. Merkezde vicdanı olan bir film bu ve tam da bu yüzden yaşını hissettirmiyor. Tek çekincem, konunun ağırlığı ve mesajın açıklığı nedeniyle sıcaklığın yer yer geri planda kalması; yine de kara-beyaz klasiklerden hoşlananlar için anlamlı bir keşif.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar