Stendhal sindromu (The Stendhal Syndrome) (tərcümə)

1996 yapımı bu İtalyan psikolojik gerilimde Dario Argento, kızı Asia Argento'yu başrole taşır. Floransa'da görevli polis dedektifi Anna Manni, kadınları öldürmeden önce onlara tecavüz eden sadist bir seri katilin peşine düşer. Ancak Anna'nın bilmediği şey, kendisinin de sanat eserleri karşısında baş dönmesi ve halüsinasyonlarla kendinden geçmeye yol açan Stendhal sendromundan muzdarip olduğudur. Uffizi Müzesi'nde bir tablonun karşısında kriz geçiren Anna, katil Alfredo Grossi'nin tuzağına düşer ve onun elinde korkunç bir esaret yaşar. Hayatta kalmayı başaran Anna, zamanla hem ruhsal hem de kimlik anlamında derin bir dönüşüm geçirir; av ile avcı arasındaki sınırlar giderek bulanıklaşır. Film, adını psikiyatrist Graziella Magherini'nin aynı adlı kitabından alır ve Argento'nun çocukken Parthenon'da yaşadığı benzer bir trans deneyiminden esinlenir. Müziklerini Ennio Morricone'nin bestelediği yapım, İtalyan sinemasında CGI teknolojisini kullanan ilk film olmasıyla da dikkat çeker. Thomas Kretschmann ve Marco Leonardi de önemli rollerde yer alır.