Döngel Karhanesi

Döngel Karhanesi

Film · 2005 · 18 kişi

Türk siyasi hiciv filmi Döngel Kârhanesi 2005 yılında çekildi; türü komedi, anlatım biçimi kara mizahtır. Yönetmen koltuğunda Hakan Algül, senaryo başında Necef Uğurlu bulunur; senaryo Uğurlu'nun aynı adlı eserine dayanır. Film 28 Ekim 2005'te vizyona girmiştir. Devlet, bankacılık ve bürokrasi, Bakanlık, kredi ve aşk gibi başlıkların etrafında dönen yapım, bütün bunları bir genelevin içine yerleştirir ve kurumsal düzeni iğneleyen bir güldürüye çevirir.

Öykü, bir genelev sahibinin bankadan çektiği krediyi ödeyememesiyle başlar: banka işletmeye el koyar, sonra bankanın kendisine bir fon el koyunca genelev de fona geçer. Zarar eden işletmelerden kâr çıkarmak isteyen Ankara, aralarından en uygununun "Döngel Eğlence Tesisleri" olduğuna karar verir ve batık işletmeleri toparlamakta deneyimli bir memurunu oraya gönderir. Memur, tesisin aslında bir genelev olduğunu öğrenir; burayı "kerhane"ye dönüştürme çalışmaları sırasında yaşananlar filmin gövdesini oluşturur. Ahmet Uğurlu Keskin'i, Metin Akpınar Bertan'ı canlandırır. Kadroda Şenay Gürler (Sabahat), Şebnem Sönmez (Neriman), Zihni Göktay (Sabri), Fadik Sevin Atasoy (Müstesna) ve Rahmi Dilligil de yer alır; Sinan Albayrak bir Rus mafya şefini oynar, Aylin Aslım ise konuk oyuncudur.

Yapımcı Hüseyin Apaydın'dır; müziği Cem Erman, görüntüyü Mustafa Kuşçu üstlenmiştir. Film, Replik Ajans ile Medyavizyon'un ortak yapımıdır ve gösterime Medyavizyon tarafından sunulmuştur.

YönetmenHakan Algül
Yapım ŞirketiReplik Ajans, Medyavizyon
Döngel Karhanesi

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Kadroda ayrıca: Rahmi Dilligil (Beyefendi)

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Filmin en zekice bulunuşu, açılıştaki el koyma zinciri: kredisini ödeyemeyen bir genelevin önce bankaya, banka el değiştirince de bir fona geçmesi. Bu tek hamle, devletin bir genelevi işletmeye kalkışması gibi absürt bir durumu mantıklı bir sonuç gibi kuruyor; iyi hicvin yaptığı da tam olarak bu. Asıl soru, bu fikrin bir uzun metrajı taşıyıp taşımadığı. Necef Uğurlu'nun kendi eserinden uyarladığı senaryo kurumları iğneleyen esprilerde cömert, ama tek bir öncüle kurulu anlatılar ikinci yarıda kendini tekrar etme ve kara mizahın keskinliğini skeç havasına bırakma riski taşır. Hiciv sevenler için ilginç bir deneme; bütünlüklü bir film olarak ise tartışmaya açık.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Filmin hedefi genelevin kendisi değil, onu yönetmeye kalkan kurumlar: banka, fon, Bakanlık ve Ankara'dan gönderilen memur. Batık işletmeleri kâra geçirmek isteyen merkezin bu işi deneyimli bir bürokrata havale etmesi, her sorunu bir görevlendirmeyle çözebileceğine inanan yönetim anlayışının iyi bir karikatürü. Devlet, bankacılık ve bürokrasi üçlüsünü aynı çatı altında toplamak, kurumların mantığını en uygunsuz mekânda sınayan bir hiciv kuruyor. Hicvin oku yerinde; yine de seyircinin aklına, mekânda yaşayan insanların bu kurumsal oyunda ne kadar yer bulduğu sorusu gelebilir.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Hikâye bir genelevde geçiyor ve konusu doğrudan bu mekânın işletilmesi. Kara mizahla anlatılan, yetişkinlere yönelik bir siyasi hiciv bu. Çocuklarla ya da aile büyükleriyle birlikte izlemek için uygun bir seçim değil. Siyasi taşlamadan hoşlanan yetişkinler kendi aralarında izlemeyi tercih etmeli.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar