Gölgesizler

Gölgesizler

Film · 2009 · 17 kişi

Türk psikolojik dramı Gölgesizler, Hasan Ali Toptaş’ın aynı adlı romanından uyarlandı. Roman 1994’te Yunus Nadi Roman Ödülü’nü kazanmıştır. Senaryoyu da yazan yönetmen Ümit Ünal, ilk filmi 9 ile İstanbul Film Festivali’nde “En İyi Türk Filmi” seçilmişti. Yapımcı Hakan Karahan’ın edebiyat uyarlamaları için 2007’de kurduğu Narsist Film’in işidir. Film, yer ve zaman vermeyen, tekinsiz bir atmosfer kurar.

Hikâyenin merkezinde, bir köye gelip yıllar önce ortadan kaybolan köy berberinin dükkânını kiralayan yeni bir berber vardır. Köyün en güzel kızı Güvercin iz bırakmadan yok olunca Muhtar ile Bekçi herkesi sorguya çeker, ama kayıplar sürer. Muhtar derdini anlatmak için ilçeye gider ve geri dönmez. Berber bütün bunları soğukkanlı bir seyirci gibi izler. Filmde 22 karakter vardır ve yarıdan sonra ağırlık, ana karakterlerden küçük görünen rollere kayar. Selçuk Yöntem Muhtar’ı, Taner Birsel Berber’i, Hakan Karahan Bekçi’yi canlandırır; Ahmet Özaslan, Altan Erkekli ve Arsen Gürzap da kadrodadır. Oyuncuların çoğu tiyatrodan gelir.

Müziği ilk kez bir film için hazırlayan Candan Erçetin, sözlerini de yazdığı “Ben Kimim” şarkısını Aralık 2008’de ücretsiz yayımladı. Kültür ve Turizm Bakanlığı’ndan 250 bin YTL destek alan film, haziran 2008’de çekimlerini bitirdi ve 27 Şubat 2009’da 53 salonda gösterime girdi; ilk hafta 19.425 kişi izledi. Antalya’da yarıştı, ödül almadı.

YönetmenÜmit Ünal
Yapım ŞirketiNarsist Film
Gölgesizler Gölgesizler Gölgesizler

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Kadroda ayrıca: Hasan Ali Toptaş (Camdaki Adam)

Farklı gözlerle

Yapay zekâ destekli editoryal değerlendirmeler: farklı izleyici bakış açılarından yazıldı. Okur yorumu değildir; okurların incelemeleri aşağıda.

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

Hasan Ali Toptaş'ın romanını uyarlamak peşinen zor bir iş; Ümit Ünal'ın senaryoyu da kendisi yazması, uyarlamayı sahiplendiğini gösteriyor. Filmin en cesur tercihi yapısal: yirmi iki karakterlik bir evrende ağırlığın yarıdan sonra küçük görünen rollere kayması, klasik anlatı merkezini bilerek dağıtıyor. Bu, yer ve zaman vermeyen tekinsiz atmosferle uyumlu bir karar, ama bedeli de var; bir ana karaktere tutunmak isteyen seyirci için film yer yer dağınık ve mesafeli kalabilir. Oyuncuların çoğunun tiyatrodan gelmesi, böyle stilize bir dünyanın gerektirdiği oyunculuk tonuna uygun bir zemin. Ana akım beklentilerle değil, bir yazar sineması denemesi olarak değerlendirilmeli.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Filmin köyü bir haritada bulunmuyor; yer ve zaman vermeyen anlatı onu belirli bir yerden çok bir toplum modeline dönüştürüyor. Kayıplar karşısında Muhtar ile Bekçi'nin herkesi sorguya çekmesi, küçük bir toplulukta otoritenin nasıl işlediğini ve korkunun insanlar arasına nasıl yerleştiğini düşündürüyor. Muhtarın derdini anlatmak için ilçeye gidip dönmemesi, merkez ile taşra arasındaki kopukluğa dair güçlü bir imge. Berberin olanları soğukkanlı bir seyirci gibi izlemesi ise kayıtsızlığın da bir tavır olduğunu hatırlatıyor. Bu alegori, somut bir toplumsal bağlam arayan izleyiciye fazla soyut gelebilir.

Aksiyon ve Gerilim Meraklısı Temposu, gerilimi ve sahneleri önde tutan, yavaş dramalara sabrı az bir bakış.

Kaybolan bir kız, ardından süren kayıplar, sorgular: bu tam bir gerilim kurulumu, ama Gölgesizler bu malzemeyi bir polisiye gibi kullanmıyor. Tekinsiz atmosfer ve ağırlığın küçük karakterlere kayan yapısı, tempo ve çözüm bekleyen izleyiciyi sınayacaktır. Burada gizemin cevabı değil, havası önemli.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar