İncir Reçeli

İncir Reçeli

Film · 2011 · 4 kişi

İncir Reçeli'nde Aytaç Ağırlar hem senarist hem yönetmen olarak çalıştı; ortaya dram ile romantizmi birleştiren bir Türk filmi çıktı. Ağırlar'ın ilk uzun metrajlı yönetmenlik denemesi olan yapım, 11 Şubat 2011'de sinemalarda gösterime girdi ve 7 Nisan 2023'te yeniden vizyona çıktı. Yaklaşık 94 dakikalık film, İstanbul'da geçen bir büyükşehir aşkını anlatır; masal gibi başlayan hikâyesi trajik bir olaya doğru ilerler. Aynı adlı 2009 tarihli bir kısa filmin uzun metraja dönüştürülmüş hâlidir.

Merkezde, televizyon için skeç programları yazarak geçinen Metin vardır. Hayali bir senaryosunun filme çekilmesidir, ama yapımcılar senaryolarını hep geri çevirir. Böyle bir akşamın ardından gittiği barda Duygu adlı sarhoş bir genç kadınla tanışır ve onu evine alır; sabah geriye yalnızca kısa bir not kalmıştır. Sonra aynı barda yeniden karşılaşırlar ve Duygu sık sık Metin'de kalmaya başlar. Adından başka bir şey bilmediği bu kadın bazen haber vermeden, notlar bırakarak kaybolur. Telefon numarasını bile bilmeyen Metin sonunda sırrını merak edip onu takip eder. Başrollerde Halil Sezai Paracıkoğlu ile Melike Güner yer alır; kadroda Sinan Çalışkanoğlu da bulunur.

Film izleyicilerden ilgi gördü: seyirci oylamasında 905 puanla 4,0 ortalamaya ulaştı. Basın yazıları daha temkinliydi; bir eleştirmen hikâyeyi pek özgün bulmadı.

YönetmenAytaç Agirlar
İncir Reçeli

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Farklı gözlerle

Sinefil Senaryo, kurgu ve yönetmenlik tercihlerine bakan, formül işlere mesafeli bir bakış.

İncir Reçeli'nin en ilginç katmanı, kahramanının senaryoları sürekli reddedilen bir televizyon yazarı olması: film, kendi türüne dışarıdan bakan bir yazarın aşkını anlatırken dolaylı bir öz farkındalık kazanıyor. Ne var ki aynı adlı kısa filmden uzun metraja genişletilmiş olmanın izleri belirgin. Notlar bırakıp kaybolan gizemli kadın, romantik dramın çok tanıdık bir düzeneği; eleştirmenin hikâyeyi özgün bulmaması bence haklı. Gizem, karakteri derinleştirmekten çok merak üretmek için kullanılıyor ve masaldan trajediye geçiş, hazırlanmış olmaktan çok ilan edilmiş gibi duruyor. İlk film için samimi, ama formüle fazla güvenen bir deneme.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Film, 2010'ların başındaki İstanbul'a dair küçük ama dikkat çekici bir gözlem sunuyor: büyük kentte birbirinin adından başka hiçbir şeyini bilmeden kurulan ilişkiler. Telefon numarası bile paylaşılmayan bir yakınlık, kent hayatının yalnızlığına ve kimliksizliğine iyi bir metafor. Metin'in skeç yazarak geçinip asıl hayalini erteleyen hâli de yaratıcı işlerin güvencesizliğini yansıtıyor; yetenek var, ama kapılar kapalı. 2023'te yeniden vizyona girmesi, filmin genç bir izleyici kuşağı için hâlâ bir karşılığı olduğunu düşündürüyor. Kent romantizminin altındaki bu kırılganlık, hikâyenin en sahici tarafı.

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Bu bir yetişkin aşk filmi. Hikâye, barda çok sarhoş bir kadının eve götürülmesiyle başlıyor ve sonra trajik bir olaya doğru ilerliyor. Çocuklarla izlemek için uygun değil. Büyük gençler izleyebilir, ama hikâyenin ağır bir dönemece girdiğini bilmek gerek. Aile akşamından çok, çiftlerin baş başa izleyeceği türden bir film.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar