Le Divorce

Le Divorce

Film · 2003 · 3 kişi

Yapımcı Ismail Merchant ile yönetmen James Ivory, Fransız-Amerikan ortak yapımı romantik komedi-dram Le Divorce'u 2003'te beyazperdeye taşıdı. Ivory senaryoyu Ruth Prawer Jhabvala ile birlikte, Diane Johnson'ın 1997'de yayımlanan aynı adlı romanından yola çıkarak yazdı. Fox Searchlight Pictures tarafından ABD'de 8 Ağustos 2003'te, Fransa'da ise UGC Fox Distribution aracılığıyla 8 Ekim 2003'te gösterime sunulan film, eleştirmenlerden karışık yorumlar almış ve yaklaşık 13 milyon dolar hasılat yapmıştır.

Öyküde Amerikalı genç kadın Isabel Walker, doğum yapmak üzere olan ablası Roxeanne'i görmek için Paris'e gelir. Ancak ablasının, tanınmış bir sanatçı olan Fransız eşi Charles-Henri de Persand tarafından terk edilmek üzere olduğunu öğrenir. Boşanma süreci iki aile arasında kültürel ve maddi anlaşmazlıklara yol açarken Isabel de kendini beklenmedik bir aşkın içinde bulur. Isabel'i Kate Hudson, Roxeanne'i Naomi Watts, Charles-Henri'yi Melvil Poupaud canlandırır; Thierry Lhermitte, Edgar Cosset rolüyle kadrodadır. Glenn Close, Stockard Channing, Sam Waterston, Matthew Modine, Leslie Caron ve Jean-Marc Barr da kadrodadır.

Çekimler Paris'te Café de Flore, Eyfel Kulesi, Louvre ve Salle Gaveau gibi mekânlarda yapılmıştır. Açılışta Patrick Bruel ile Johnny Hallyday'in seslendirdiği Paul Misraki imzalı "Qu'est-ce qu'on attend pour être heureux" çalar; kapanış jeneriğinde ise Jane Birkin'in söylediği Serge Gainsbourg bestesi "L'Anamour" duyulur.

YönetmenJames Ivory
Yapım ŞirketiFox Searchlight Pictures
Le Divorce Le Divorce

Tepkiler

En fazla 3 tepki seçebilirsiniz.

Oyuncular

Yalnızca sitemizde profili bulunan oyuncular listelenir.

Farklı gözlerle

Aile İzleyicisi Evde herkesle birlikte izlenebilir mi diye bakan, mizaha ve duyguya önem veren bir bakış.

Le Divorce, Paris'te geçen bir aile ve aşk hikâyesi. Boşanma, terk edilme ve yeni ilişkiler konunun merkezinde; bu yüzden küçük çocuklar için değil. Gençler ve yetişkinler rahatça izleyebilir. Mizahı hafif, Paris manzaraları güzel. Ama dağılan bir evlilik ve iki ailenin anlaşmazlığı bazı izleyicilere hüzünlü gelebilir. Romantik komedi seven anne babalar için hoş bir akşam filmi.

Yeşilçam Nostaljisi Klasiklerle büyümüş, sıcak hikâye ve güçlü oyunculuk arayan bir izleyici bakışı.

Merchant ile Ivory'nin adı, özenli edebiyat uyarlamalarını sevenler için her zaman bir çekim noktası. Le Divorce'ta da Café de Flore'dan Louvre'a, Salle Gaveau'dan Eyfel Kulesi'ne Paris incelikle kullanılıyor; açılıştaki Paul Misraki şarkısı ve kapanışta Jane Birkin'in sesi, kulağa tatlı bir eski zaman armağanı. Leslie Caron'u yeniden görmek de ayrıca sevindirici. Ne var ki hikâye bir türlü ağırlık kazanamıyor; romantizm ile ailevi didişme arasında gidip gelen ton, yüreğe dokunacak bir derinliğe varmıyor. Eleştirmenlerin karışık yorumları bu yüzden pek şaşırtıcı değil.

Tarih ve Toplum Gözü Dönemi, toplumsal arka planı ve yapımın neyi yansıttığını soran bir bakış.

Le Divorce, bir boşanmayı iki kültürün karşılaşmasına dönüştürüyor: Paris'e gelen Amerikalı genç bir kadın, ablasının Fransız eşinden ayrılma sürecinde iki aile arasındaki kültürel ve maddi anlaşmazlıklara tanık oluyor. Film, evliliğin yalnızca iki kişi arasında değil, aileler, mülkler ve gelenekler arasında da bir sözleşme olduğunu hatırlatıyor. Amerikalı ile Fransız bakışının yan yana konması ilginç, ama bu tür karşılaştırmalar kolayca tanıdık kalıplara kayma riski taşıyor ve film bu riskten her zaman kaçamıyor. Yine de Diane Johnson'ın romanından gelen bu çerçeve, kültürlerarası evliliğin maddi yüzünü konuşmak için iyi bir başlangıç.

Bunlar okur yorumu değildir: editörlerimizin farklı izleyici bakış açılarıyla, yapay zekâ desteğiyle hazırladığı kısa değerlendirmelerdir. Okurlarımızın yorumları aşağıdadır.

İncelemeler (0)

Giriş Yap İnceleme yazmak için giriş yapın.

Yorumlar